Pioniersarbeid met dode dieren

Ladislaw Starewicz (1882-1965), een in Moskou geboren Pool die na 1917 in Parijs woonde, werd opgeleid tot bioloog.

Toen hij eens twee vliegend herten voor een wetenschappelijke film wilde laten vechten, ontdekte hij dat de resultaten aanzienlijk verbeterden, wanneer hij animatietechniek ('stop-motion') toepaste op dode dieren. Zo werd Starewicz animator; hij bracht voornamelijk monsters, muizen, insekten, opgezette dieren en andere surrealistische wezens tot leven in een pas de laatste jaren herontdekt, intrigerend oeuvre.

Vier van zijn korte films worden van 14 tot en met 17 april vertoond in Desmet, Amsterdam, met een inleiding van animatiekenner Dennis Nyback. Onder meer bevat het programma De wraak van de cameraman (1912) en Starewicz' bekendste film, De mascotte (1933), waarin een mottig speelgoedhondje in de vuilnishopen van Parijs op zoek gaat naar een sinaasappel, en daar de akeligste ondieren ontmoet.