CROSTINI DI POLENTA

Crostini zijn diep ingebed in de Italiaanse eetcultuur. Deze krokant geroosterde schijfjes brood besmeerd met een verrukkelijk mengsel van boter met kippelevers, vis, garnalen of truffels is een geliefde antipasto.

Soms worden de crostini niet met deze zogenoemde burri composti geserveerd maar met smeltend zachte warme kaas waarop hartige lekkernijen prijken zoals een gegrilld worstje of een ansjovisfilet. Mogelijkheden te over. Totaal andere maar niet minder verrukkelijke crostini worden gemaakt met een restant goed uitgeharde polenta. Deze dikke pap van maïsmeel wordt altijd in een ruime hoeveelheid gekookt (zie Toscaanse runderstoof, 6 april) zodat er voldoende van overblijft om de volgende dag crostini van te maken. Wie slim is, schep alvorens de versgekookte polenta te serveren - de hoeveelheid die waarschijnlijk zal resteren in een rechthoekig schaaltje zodat de polenta na het opstijven en uitharden een goede vorm heeft om de volgende dag in plakken te worden gesneden.

Voor circa 24 crostini: 300 gram gekookte en uitgeharde polenta olijfolie 250 gram belegen gorgonzola Wie geen restje polenta van de vorige dag heeft maar verse polenta kookt voor de crostini moet zorgen dat de versgekookte polenta een aantal uren (hoe langer hoe beter) onafgedekt kan uitharden in een ondiep rechthoekig schaaltje in de ijskast. Snijd de uitgeharde polenta in plakken van circa 1 cm dik en snijd de plakken overdwars in 2 of drie stukken. Wie geen vierkante stukjes wil, kan ook met een borrelglaasje rondjes steken uit de plakken polenta. Verhit een laagje olijfolie in een ruime bakpan en bak hierin snel de crostini van polenta aan weerszijden krokant. Laat ze uitlekken op keukenpapier. (Tot zover eventueel de voorbereidingen.) Snijd de gorgonzola in plakjes, beleg hiermee de crostini en leg ze op een bakplaat. Schuif de bakplaat 3-5 minuten in een voorverwarmde (225ß8 C) oven, of tot de gorgonzola begint te smelten en bubbelend heet is. Direct serveren.

    • Florine Boucher