'Vriendschap mag celibaat niet schenden'

UTRECHT, 9 APRIL. Relaties met anderen zijn ook voor celibatair levende priesters fundamenteel. Maar vriendschappen mogen niet ontaarden in een schending van het celibaat. Dit stelt aartsbisschop kardinaal A. Simonis in een notitie 'Celibaat en affectiviteit' die is opgesteld in samenwerking met de priesterraad, het overlegorgaan van de priesters in het aartsbisdom. De notitie verschijnt eind deze maand in de Analecta, het officiële mededelingenblad van het bisdom.

Simonis keert zich in de notitie tegen theorieën volgens welke een middenweg tussen celibaat en huwelijk mogelijk zou moeten zijn, een zogenoemde 'derde weg' waarin erotische en soms seksuele intimiteiten zijn toegestaan. Deze derde weg is “heilloos en onjuist”, aldus Simonis. “Wanneer sexuele intimiteit binding met zich meebrengt en dat doet ze, betekent dat dat men van vriendschap overgaat naar een ander soort relatie: die van levensgezel. Wanneer men dit niet aanvaardt, maakt men sexualiteit los van persoonsbinding en komt men onder de maat terecht, die vanuit de Kerk gegeven is voor sexualiteit in het niet-celibataire leven.”

Volgens de aartsbisschop is het niet goed mogelijk precieze voorschriften te geven ten aanzien van de grenzen aan lichamelijke uitingen van affectiviteit in celibataire vriendschappen, ook omdat de grenzen per cultuur en temperament anders kunnen liggen. Wel herinnert Simonis aan “een oude gouden regel” dat men zich zo dient te gedragen dat het door iedereen gezien mag worden. Als binnen een vriendschapsrelatie verliefdheid optreedt, is het volgens Simonis zaak deze gevoelens niet te verdringen maar te beheersen. “Het ontkennen heeft geen zin en leidt slechts tot brokken. Gewoon meedrijven op de golven van de emotie is echter ook geen echte oplossing.” Simonis raadt de celibatair levende priesters aan om geestelijke begeleiding te zoeken en samen te zoeken naar een “volwassen en opnieuw echt celibataire vriendschap”.