Zekveld afgehaakt

Met interesse las ik het artikel van Kasper Jansen over de perikelen bij het Concertgebouworkest (30 maart). 'Had Jan Zekveld niet te snel afgehaakt?', was zijn van spijt vervulde vraag.

Bij zijn analyse bleef een aspect onderbelicht: de rol van het bestuur van het orkest. Het bestuur heeft een eigen verantwoordelijkheid, gericht op het voorkomen en oplossen van conflicten die, zoals men dient te weten, extra op de loer liggen waar grote ego's in artistieke sfeer met elkaar moeten samenwerken. Ik vraag mij af of het bestuur voldoende heeft gedaan om Zekveld te behouden. Gezien de uitlatingen van de voorzitter elders, ben ik bang dat er meer expertise aan de 'harde' (financiële) kant binnen het bestuur aanwezig is, dan aan de 'zachte': de begeleiding, het proberen te sussen, de betrokkenheid en de persoonlijke inzet om zaken bij te draaien en mensen met elkaar te verzoenen.

In die laatste taak is het bestuur mijns inziens tekort geschoten. De samenstelling van het bestuur beziend, en de manier waarop het zichzelf uitsluitend uit eigen kring aanvult (bankwereld, bedrijfsleven), ben ik van mening dat niet alleen de programmering vernieuwing behoeft. Laat ook het bestuur zijn consequenties trekken uit dit debacle en plaats inruimen voor die andere deskundigheid. Het dient te beseffen dat wij, liefhebbers / consumenten, de werkelijke slachtoffers zijn die het weer zullen moeten doen met de gezapige programma's, al speelt ons prachtige orkest ze wel meesterlijk!

    • N. van Lookeren Campagne-Taverne