Op zijn paasbest gekleed volgens Nederlands ontwerp; Feestelijk en onpretentieus

Ambachtelijkheid en oog voor detail, aandacht voor de binnenkant van kleding, en welbewust gekozen materialen vormen de rode draad in de ontwerpen op een kleine mode-expositie in slot Zeist. 'Paasbest' in de visie van Nederlandse ontwerpers.

Op zijn paasbest, Slot Zeist, Zinzendorflaan 1, Zeist. Inl 030-6921704. T/m 2 juni. Di t/m vr 11-17u; za en zo 13-17u. Ma 2e paasdag en 2e pinksterdag 13-17u. Tegelijkertijd is er in de vleugelgalerie van Slot Zeist een drie weken durende verkoopexpositie van shawls gemaakt door dertig Nederlandse ontwerpers.

Wie tegenwoordig in Nederland op zijn paasbest gekleed gaat, is hoogstwaarschijnlijk overdressed. Ook op zon- en feestdagen wordt het straatbeeld beheerst door spijkerbroek, joggingpak of vormeloze combinaties die door het leven gaan als casual. De smetteloze ajouren kousen, zwartgelakte schoentjes en matrozenpakjes waarin kinderen vroeger werden opgesloten als in een dwangbuis, de driedelige laken kostuums en stemmige hoeden waarin volwassenen zich op hun enige vrije dag van de week hulden, die zijn bijna geheel verleden tijd. Soms ziet men op de Veluwe nog uitingen van dit modebeeld, maar de rest van het land gaat op z'n paasbest gekleed slechts naar wilde feesten, elitaire orgieën en doorwaakte nachten.

Misschien is dat niet toevallig. De uitdrukking 'op z'n paasbest' duidt op de fraaie kleren die men ooit op Paaszondag aantrok om het einde van de winter en het begin van de warme maanden met een zekere mate van exhibitionisme te markeren. Paasbest heeft zo wellicht meer te maken met lente en verlangen, dan met kerkgang en Matthäus Passion.

Opgewektheid voert zeker de boventoon op de modetentoonstelling 'Op zijn paasbest' die tot en met 2 juni in Slot Zeist wordt gehouden.

Doel van de kleine expositie is de schijnwerper te richten op een aantal jonge Nederlandse mode-ontwerpers, die representatief zijn voor feestelijke of bijzondere kledij zonder pretenties.

Organisator en voormalig galeriehoudster Leni Coumans selecteerde voor deze gelegenheid Alexander van Slobbe, Peter Jeroense, Rien Verhoeckx, Lilianne Nelissen, Le Cri Néerlandais en Stigters. Het gaat hier om een lichting ontwerpers die zich al bewezen heeft in hun vakgebied, beklemtoont Coumans: “De een werkt in Parijs bij de absolute top, een ander heeft een eigen winkel en zit op bestelling te naaien. Het zijn allemaal ontwerpers die op een serieuze en professionele manier met mode omgaan.”

De kleding die in Zeist is te zien, past in zekere zin in een huidige trend die de couture terugvoert van de onrustige glitter van de jaren tachtig naar de ambachtelijkheid en het oog voor detail. Zorvuldigheid is de rode draad in de getoonde ontwerpen. Opvallend is bijvoorbeeld de aandacht voor de binnenkant van de kledij, de sobere pasvorm, en de welbewust gekozen materialen. Zo bieden de gele, satijnen herenpakken van Alexander van Slobbe, die verkoopt onder het label SO, een rustig en minimalistisch beeld. De binnenzijde is soms afgewerkt met badstof en zelfs op het merklabel of op de pantalonzakken is niet bezuinigd.

De Utrechtse ontwerpsters Heleen van der Wouden en Jacobien Hummelen, die opereren onder de naam Stigters, laten in Zeist een deel van hun wintercollectie '96-'97 zien, aangevuld met enkele unica die niet zo snel in produktie genomen kunnen worden. In hun werk zoeken zij naar de verzoening van tegenstellingen, zowel wat betreft materialen als vormen. Aldus wordt een romantisch rokje gecombineerd met een stoer jasje van een solide stof, en zijn mantelpakjes voorzien van allerlei sportieve elementen. Hun balans tussen sportief en vrouwelijk, tussen ruig en chic, oogt niet alleen draagbaar, maar blijkt ook schappelijk geprijsd.

Aan het andere eind van het mode-spectrum staan in Zeist Peter Jeroense en Le Cri Néerlandais. De tentoongestelde creatie van Jeroense is even verbluffend als volstrekt museaal: een uit één lap vernuftig geconstrueerde installatie van vier herenjasjes. Ooit was Jeroense actief als ontwerper achter het label Ell=Belle, nu houdt hij zich vooral bezig met dit soort gelegenheidsprojecten. Le Cri Néerlandais zoekt de confrontatie met het paasbest-gevoel. Alle kledingsoorten die zij synoniem achten met het zondagse keurige pak hebben ze minutieus nagemaakt - alleen niet voor mensen, maar voor kippen. Zo zijn een Burberry-jas en een Chanel-pakje met parelketting tot in de details gestyled rond niet meer geheel kakelverse kippen. Het gaat hier om meer dan een gemakkelijk statement: voor deze presentatie moesten geheel nieuwe coupes worden gemaakt, en de kippenkledij is zichtbaar met grote zorg gemaakt. Een enkel paasei van chocola dient hierbij als een vraagteken van een groep mode-ontwerpers die het paasbest-gekleed-zijn-gevoel zelf nooit aan den lijve heeft gekend.

    • Joanita Vroom