Wanprestatie

In NRC HANDELSBLAD van 23 maart beklaagt Th. Wieringa zich over de stalen, geel gekleurde misbaksels, die sinds enige tijd het Museumplein in Amsterdam “een modern aanzien” moeten geven. Welnu, in Rotterdam is men er ook aardig in geslaagd de 'openbare ruimte' met oneigenlijk straatmeubilair op te knappen.

Wij zijn op dit gebied toch al niet verwend, want de woon/ontspanningsmachines van Weber, Koolhaas en Quist, geholpen door de lobby op raadhuis en stadsontwikkeling, gaan het stadsbeeld steeds meer bepalen. Maar ook op kleine schaal doet zich dit verschijnsel voor.

Zo kreeg een of andere malloot een jaar geleden toestemming om de Rotterdamse bevolking de gelegenheid te geven 'in dialoog te treden' met Rotterdams grote zoon Erasmus. Gebruikmakend van enig roestig schroot, dat vermoedelijk van het faillissement van Verolme was overgebleven, richtte hij daartoe een soort spreekgestoelte op, waarvandaan op zo'n 25 meter afstand met het beeld kan worden 'gecommuniceerd'. Voor alle duidelijkheid werd daarbij het mooie beeld van Hendrick de Keyser erbij betrokken door dit achter een omheining van soortgelijk roestig materiaal te verbergen, zodat het voetstuk met zijn waardevolle informatie al een jaar lang niet meer te zien is.

Wat voor indruk dit moet maken op de toerist, die naar het beeld komt kijken, laat zich raden. Als Rotterdam ooit iets van culturele uitstraling wil tonen, dan zal het wat zorgvuldiger moeten omgaan met de weinige historische bezittingen die nog zijn overgebleven.