Sekskaarten

Het artikel van Gert Hekma in de krant van 23 maart is typisch zo'n verhaal van 'alles wat ik wil moet gewoon kunnen en alle anderen die mij daarin belemmeren zijn achterlijke zedenmeesters'. Het recht op vrije meningsuiting is volgens hem in het geding. Hij denkt zeker: als ik dat maar roep, zit ik altijd goed. Waar blijft het recht van mensen om in openbaar toegankelijke ruimten niet met de intimiteiten van anderen geconfronteerd te moeten worden. Een neukend paar midden op de Dam is ook niet toegestaan, waarom dan wel afbeeldingen daarvan in de ansichtkaartenmolens en al dat hang- en sluitwerk in de seksshop-etalages?

Als Gert Hekma jonge kinderen heeft, weet hij dat die nog helemaal niet toe zijn aan een rechtstreekse confrontatie met openlijke seks en al het instrumentarium dat daar heden ten dage aan te pas komt. Het kan beangstigend en bedreigend voor hen zijn. En als hij ze niet heeft, laat hij dan gewoon zijn mond houden.