Strijd om de Derksen-miljoenen; 'De kinderen willen het geld. Is dat een schande?'

Trudy Derksen (51), dochter van de oprichter van Center Parcs, zat twee jaar geleden nog vredig samen met Richard Homburg (47) in het bestuur van Stichting Levend Water haar vader's honderden miljoenen te beleggen. Nu verkeert ze op voet van oorlog met de vroegere zakenpartner van de onlangs overleden Piet Derksen. De strijd gaat tientallen miljoenen die Piet Derksen samen investeerde met Richard Homburg, directeur/grootaandeel- houder van het aan de Amsterdamse effectenbeurs genoteerde vastgoedfonds Uni-Invest.

Ironisch genoeg doet het verhaal de ronde dat de twee kemphanen enkele jaren geleden niet alleen samen in het bestuur zaten van de belangrijkste beleggingsmaatschappij van het Derksen-imperium, maar ook op intieme voet stonden. “Mijn vader en moeder hebben praatjes in omloop gebracht”, zegt Trudy Derksen. “Dat ik een verhouding zou hebben gehad met Richard Homburg. Dat was in de periode dat wij in onmin leefden met onze ouders, in de periode dat mijn ouders 'Levend Water' naar Gibraltar overbrachten zodat Richard Homburg en de kinderen niet meer aan hun vermogen zouden kunnen komen.”

“Mijn vader had overigens toen al niet veel vertrouwen meer in Homburg”, vertelt Trudy Derksen. “Hij had berichten uit de Verenigde Staten dat Homburg hem financieel benadeelde. Mijn vader vertelde mij dat. Maar ik geloofde hem niet. Ik stond toen aan de kant van Homburg. We waren samen lid van bestuur van Stichting Levend Water. Het was altijd heel leuk. Maar op een gegeven moment kreeg ook ik te horen van mensen die het kunnen weten en die ik zeer vertrouw, dat Richard in de Verenigde Staten geld van ons Dover Trusco wegsluisde naar zijn eigen bedrijven. En toen ben ik tot inzicht gekomen.”

Mevrouw Derksen's sympathie voor Homburg sloeg eerst om in verbazing (“dat hij zo iets kon doen”) en later in regelrechte woede (“toen ik er achter kwam voor hoeveel miljoenen hij ons werkelijk had benadeeld”). De kinderen Derksen zetten volgens haar nu alles in het werk om zo snel mogelijk de 100 miljoen terug te krijgen die hun vader in Dover Trustco had belegd.

Vorige week maakten de Derksens bekend dat ze in de Verenigde Staten 80 miljoen dollar schadevergoeding eisen omdat Homburg minstens 16 miljoen dollar van Derksen's stichtingen zonder diens instemming naar eigen bedrijven zou hebben weggesluisd.

Inmiddels heeft de Derksen groep ook een enquête bij de Ondernemingskamer in Amsterdam aanhangig gemaakt naar het vermeende 'wanbeleid' en 'misbruik van gelden' door Homburg bij Dover Trustco. Trudy Derksen: “Meneer Homburg kan wel zeggen dat ik alleen maar op het geld van mijn vader uit ben. Maar hij probeert gewoon de aandacht af te leiden. Hij praat niet over de feiten. Wij wel. We hebben een Coopers & Lybrand rapport over wat Homburg met het geld van mijn vader in Dover Trustco heeft gedaan. Op grond daarvan stappen we nu naar de Ondernemingskamer.”

Richard Homburg heeft een heel ander verhaal. De problemen met de kinderen Derksen, met Trudy Derksen in het bijzonder, begonnen volgens hem op het moment dat de oude Derksen een kleine twee jaar geleden zijn geld weer uit Gibraltar terug naar Nederland overmaakte. (Derksen was door zijn eigen kinderen gedwongen Stichting Levend Water terug te halen naar Nederland. Hij had de stichting eerder in Gibraltar gevestigd zodat zijn kinderen nooit meer aan zijn vermogen zouden kunnen komen en hij al zijn geld ongestoord aan katholieke doelen zou kunnen schenken. Red.)

“Op de dag dat het geld van Derksen terugkwam uit Gibraltar is Trudy Derksen als een blad aan de boom omgedraaid”, aldus Richard Homburg. “Ze belde me op. Ze klonk heel opgewonden: Wij hebben nu de macht in handen. Mijn ouders leven niet meer zo lang. Het zijn ònze centen! Trudy Derksen wilde het vermogen van de stichting liquideren om cash te krijgen. Ze wilde het geld terug dat haar vader in de Homburg Dover Groep had gestopt (waarvan Richard Homburg de meerderheid van de aandelen bezit. Red.). Ik zei haar: prima, maar dan moet je het wel ordelijk doen. Dan moet je drie à vijf jaar de tijd nemen. Maar zij wilde meteen geld zien. Zij ging mij vertellen wat we allemaal wel en niet moesten doen. Nou, en dat gaat dus niet.” Richard Homburg heeft inmiddels op zijn beurt een aantal juridische procedures tegen de Derksen groep geopend.

De bron van alle conflicten rond de nalatenschap van de vorige maand overleden Piet Derksen ontstond begin jaren tachtig toen Derksen bijkwam van een lang en zeer ernstig ziekbed. Onder het motto 'Ik heb het geld van God gekregen, ik geeft het Hem terug' bracht hij zijn aandelen in de florerende Center Parcs (vakantie bungalows) onder in de Stichting Levend Water. Als een ware mecenas gaf hij zijn geld, met miljoenen tegelijk, aan allerlei katholieke projecten, niet zelden van een aartsconservatief karakter.

Zijn generositeit jegens de katholieke kerk kreeg een nieuwe impuls nadat hij, of beter gezegd zijn stichting, in 1989 zijn resterend belang in het inmiddels aan de beurs genoteerde Center Parcs voor bijna 700 miljoen gulden verkocht aan de Britse brouwer Scottish & Newcastle.

Derksen was echter nog wel zakenman genoeg om grote delen van zijn vermogen te beleggen in staatsobligaties, beursfondsen en onroerend goed. De opbrengsten van deze beleggingen, ondergebracht in Manna Participaties en Levend Water Beheer, vloeiden veelal via Stichting Levend Water naar de Stichting Getuigenis van Gods Liefde alwaar katholieken (mits van het juiste conservatieve allooi) hun hand konden ophouden. Van Derksen gulle gaven profiteerden de Amerikaanse TV-non Moeder Angelica, de uitgever van Het Katholieke Nieuwsblad in Brabant en een katholieke leprozenkolonie in de Himalaya en zelfs de paus in het Vaticaan. “Mijn vader zei altijd: ik heb toch mooi wel 400 miljoen weggegeven. Mijn vader was er erg tevreden mee”, aldus zijn dochter Trudy.

Piet Derksen zat als een spin in zijn web van beleggingen en bestedingen aan goede doelen. “Voor Derksen was er geen verschil tussen de stichtingen en de vennootschappen, tussen Manna Participaties, Levend Water NV, Stichting Levend Water en Stichting Getuigenis van Gods Liefde”, constateert de woordvoerder van Levend Water Beheer NV die de laatste jaren nauw bij de zaken is betrokken. “Meneer Derksen was niet geinteresseerd in vennootschappelijke en juridische kwesties. Hij zei: geld blijft geld, waar ik het ook heb, het moet allemaal geschonken worden aan goede en vooral katholieke doelen”, aldus de zegsman. “Meneer Derksen bestuurde alle geldstromen in zijn stichtingen en vennootschappen. De fiscus was dit een doorn in het oog. De fiscus wilde de organisatie splitsen in een beherend deel en een uitgevend deel.”

Piet Derksen moest dus kiezen tussen geld beheren of geld uitgeven. Hij koos voor het laatste en stapte uit het bestuur van Stichting Levend Water. Zijn dochter Trudy bleef zitten en werd voorzitter. Tot de buitenstaanders die in het bestuur werden gehaald, behoorde Richard Homburg.

Homburg had enkele jaren daarvoor het vertrouwen van Piet Derksen weten te winnen door met grote voortvarendheid en met succes de bezem te halen door het slecht renderende vastgoedfonds Uni-Invest waar Derksen via Levend Water 37 miljoen aan leningen in had zitten. Zonder het ingrijpen van Homburg was hij dat kapitaal waarschijnlijk volledig kwijt geraakt.

De hoogbejaarde oprichter van Center Parcs moet in Homburg een jonge uitvoering van Piet Derksen hebben gezien, een ondernemer pur sang die flinke rendementen beloofde te genereren voor de katholieke kerk. Derksen gaf Homburg niet alleen zijn vertrouwen, maar ook nog eens een vermogen van 100 miljoen gulden om te beleggen in de vastgoedmaatschappij Dover Trustco die ze in 1992 oprichtten en waarover Homburg min of meer de zeggenschap had. Homburg investeerde het geld onder meer in een aantal vennootschappen van zijn eigen Homburg Dover Groep.

Derksen's vertrouwen in Homburg ging zo ver dat hij hem, zoals gezegd, begin 1994 binnen haalde in het bestuur van Stichting Levend Water, het heiligdom der heiligdommen waarin de familie Derksen met wat bevriende bestuursleden uitmaakte waar de miljoenen werden belegd die vader aan Center Parcs had verdiend.

Zeer kort na zijn benoeming maakte Homburg evenwel een 'fout' waarmee hij in een keer het vertrouwen van Piet Derksen verloor. Hij stelde een reorganisatie van het vermogen van de Derksens voor die ertoe zou leiden dat hijzelf de volledige zeggenschap zou krijgen over Manna Participaties, na Levend Water Beheer de belangrijkste beleggingsmaatschappij van de Derksen groep, met een waarde van toen 50 miljoen en een nuttig aan te wenden compensabel verlies van meer dan 100 miljoen gulden, aldus de woordvoerder van Levend Water Beheer.

Eind 1995, kort voor zijn dood, stelde Piet Derksen in een notariële verklaring die leest als één grote aanklacht tegen Richard Homburg, dat zijn vertrouwen in Homburg door dit voorstel was omgeslagen in wantrouwen en dat dit hem ervan had overtuigd dat “diepgaand onderzocht zou moeten worden op welke wijze het door ons in Dover Trustco ingebrachte vermogen van ongeveer 100 miljoen gulden onder leiding van de heer Homburg is geïnvesteerd”.

Homburg had dus, blijkens deze notariële acte, al begin 1994 het vertrouwen van vader Derksen verspeeld. Het vertrouwen van de kinderen, aangevoerd door Trudy, genoot hij toen echter nog volop. De affaire die volgde op Homburg's omstreden Manna-voorstel leidde er zelfs toe dat de kinderen samen met Homburg partij kozen tegen hun ouders.

Trudy Derksen over deze affaire: “Na Manna wilden mijn ouders Homburg uit het bestuur van Stichting Levend Water zetten en zelf de touwtjes weer in handen nemen. Toen mijn vader vervolgens bovendien ter ore kwam dat meneer Wernink (een ander bestuurslid, red.) ons adviseerde onze erfenis veilig te stellen door beslag te laten leggen op Levend Water Beheer NV, heeft mijn vader de stichting overgeheveld naar Gibraltar, zodat Homburg, Wernink en de kinderen niet meer aan het geld zouden kunnen komen.”

Trudy Derksen zegt dat de kinderen niet van plan waren het advies van Wernink op te volgen maar dat ze uiteindelijk wel “in de handen van Wernink en Homburg werden gedreven” toen hun vader zijn vermogen naar Gibraltar overheveld. Ze spanden een geding aan om Piet Derksen te dwingen zijn acties ongedaan te maken. Maanden lang daarna sprak Piet Derksen niet meer met zijn kinderen, noch met hun bondgenoten Homburg en Wernink.

Door bemiddeling van een goede vriend, de Brit Trevor Hemmings, bestuursvoorzitter van Scottish & Newcastle, weet vader Derksen uiteindelijk in de zomer van 1994 zijn gezin weer in redelijke harmonie bijeen te krijgen rond het sterfbed van zijn vrouw Trude. Korte tijd later vat ook dochter Trudy wantrouwen op jegens haar makker in de strijd Richard Homburg, nadat betrouwbare bron haar bevestigde dat Homburg in de verenigde Staten niet zuiver met Derksen's geld zou omspringen. Het duurde toen niet lang meer of haar sympathy voor hem sloeg om in regelrechte minachting.

Homburg zegt zelf over zijn benoeming tot lid van het bestuur van Stichting Levend Water en over de ruzie die korte tijd later uitbrak in de familie: “Derksen en zijn kinderen wilden mij in het bestuur omdat ze hadden gezien wat ik allemaal voor hen had gedaan met Uni-Invest. De eerste bestuursvergadering die ik bijwoonde werd een vermogensbestand van 585 miljoen opgevoerd. Ik deed vervolgens onderzoek of dat klopte en kwam er na een paar weken studeren achter dat er niet 585 miljoen maar slechts 250 à 300 miljoen in de stichting zat. Toen mevrouw Derksen dat hoorde werd ze woedend op haar man die dat allemaal niet aan haar verteld had. Ook de kinderen kwamen er achter dat veel van het vermogen verkwanseld was. En daarmee begon de bonje in de familie.” Bonje die er volgens Richard Homburg uiteindelijk in uitmondde dat Piet Derksen zijn vermogen in Stichting Levend Water, wat daar althans nog van over was, naar Gibraltar overhevelde.

Toen het vermogen weer terug in Nederland was, afgedwongen door de kinderen, kreeg Homburg zoals gezegd een telefoontje van Trudy Derksen. Of hij maar even zo snel mogelijk Dover Trustco wilde liquideren. Homburg: “Holland Minerals was failliet en uit Air Holland, de European Motor Groep en Dynamic Lease viel niets te halen. De enige beleggingen van de Derksen groep waarin liquiditeit zat, waren Dover Trustco en Uni-Invest, bedrijven die ik groot heb gemaakt. En nu willen ze liquideren. De kinderen willen de pot verdelen. Hun redenering is als volgt: als er 300 miljoen over is gaan we oorlog voeren, ook al kost dat een heleboel geld en houden we uit eindelijk nog maar 200 miljoen over. Want dat is mooi 50 miljoen per kind, gevonden geld waar ze vroeger van dachten dat ze er geen recht op hadden.”

Uit correspondentie en de notariële akte die Trudy Derksen laat zien, blijkt evenwel dat niet alleen de kinderen maar ook Piet Derksen zelf met Richard Homburg wilde breken. In een brief van Derksen aan Homburg van 5 april vorig jaar staat letterlijk: “Ik sta volledig achter het verzoek dat aan jou al eerder is gericht, een voorstel te doen dat onze wegen zich zo snel mogelijk kunnen scheiden.” De oude Derksen was meer dan teleurgesteld in zijn vroegere vertrouweling: “Het conflict dat verleden jaar uitbrak, nadat jij een voorstel had gedaan om ook Manna onder je beheer te krijgen en daardoor controle te krijgen over de daarin residerende aandelen van Uni-Invest, heeft toen mijn ogen doen openen”, aldus Derksen. “De hele tendens is duidelijk: je hebt jezelf in de onderliggende maatschappijen bevoordeeld tegen onze afspraken in (...) Richard, ondanks het feit dat wij 100 % van ons vertrouwen aan jou hebben geschonken om goede zaken te doen, heb je dit met voeten getreden, heb je geweigerd ons voldoende te informeren en heb je gemanipuleerd met zaken en informatie om jezelf en de aan jou vennootschappen wederrechtelijk te verrijken.” Het einde van de brief spreekt duidelijke taal: “Uit oude gewoonte had ik er bijna onder gezet: Hoogachtend en met vriendelijke groeten, maar onder deze omstandigheden kan ik je onmogelijk hoog achten noch vriendelijk groeten.”

Trudy Derksen en Homburg spreken elkaar nu alleen nog via advocaten. De kinderen van Derksen zijn via Levend Water Beheer in diverse juridische procedures gewikkeld met Richard Homburg en aan Homburg gelieerde bedrijven. Het is een warrige kluwe processen en procedures die als een rollende sneeuwbal alsmaar groter wordt. De Derksens schatten de waarde van het vermogen dat hun vader in Homburg en aan Homburg gelieerde bedrijven stak op totaal 225 miljoen gulden: 125 miljoen in Uni-Invest, 100 miljoen in Dover Trustco.

Wat ze gaan doen met het geld dat ze straks van Homburg terugkrijgen? Trudy Derksen hoeft niet over het antwoord na te denken. “Nee, we stoppen het niet in de stichting. Het geld komt in de zak van de legitiemen. Mijn moeder is gestorven in augustus 1995. Mijn vader in februari 1996. De legitiemen gaat dus spelen. Ik heb niet dezelfde bevlogenheid op katholiek front als mijn vader. Wat niet wil zeggen dat we het geld niet aan charitatieve doelen zullen besteden, maar wel op een andere manier. Mijn geld gaat in ieder geval niet naar stichting Levend Water en Stichting Getuigenis van Gods Liefde. Meneer Homburg gaat er verdorie met het geld vandoor. Hij zegt: de kinderen willen het geld. Mogen de kinderen het geld willen. Is dat een schande?