Actiegroepen (2)

De schrijvers van de bijdrage over politiek en actiegroep, staan wel vér buiten de werkelijkheid met hun opvatting als zou 'de roep om een geringere afstand tussen politiek en burger' verwerpelijk zijn en slechts van modieuze aard. Volgens hen is de politicus slechts geroepen tot behartiging van het algemeen belang en tot belangenafweging. Hij/zij mag zichzelf niet laten verleiden voor allerlei particuliere zaken op te komen en een eigen cliëntele te bedienen. Dit laatste staat volgens hen op gespannen voet met de uitgangspunten van ons stelsel.

Echter, iedereen weet dat het in een democratie gaat om het vertrouwen tussen kiezers, hun politieke vertegenwoordigers en de partijen. Indien een of meer partijen dit vertrouwen laten wegslijten dan krijgen zij het zwaar te verduren. Bijvoorbeeld: in de periode voorafgaand aan de verkiezingen in 1994, kregen de oudere kiezers gaandeweg de indruk dat hun belangen steeds meer op het spel waren komen te staan. Een groot aantal van hen verloor het vertrouwen in de partijen, op de kandidaten waarvan zij voordien steeds hadden gestemd.

De kans op een herhaling daarvan is groot, indien de gevestigde partijen blind blijven voor de noodzaak de vertrouwensband te herstellen. Dit laatste kan alleen maar indien men het waagt de afstand te verkleinen en dicht bij de mensen te komen waarvan men nu juist de stem en dus het vertrouwen vraagt. Men zal dan bovendien ontdekken dat een goede afweging van allerlei belangen zeer wel mogelijk is. Maar voorop staat: durf de afstand te verkleinen.