Mooi-weerkorfballers winnen titel op agressie

ROTTERDAM, 25 MAART. Wie de beste speler en speelster van de Nederlandse korfbalcompetitie in de ploeg heeft en bovendien beschikt over de beste coach, is natuurlijk altijd de grote favoriet voor het kampioenschap. De winst van Oost-Arnhem op Blauw Wit (20-13) in de finale van de zaalcompetitie was zaterdagavond in sportpaleis Ahoy' daarom bepaald geen verrassing.

De ploeg van Erik Wolsink werd op het jaarlijkse korfbalgala ook nog eens uitgeroepen tot de meest spectaculaire. Maar Oost-Arnhem versloeg Blauw Wit niet op basis van die eigenschap. Het was vooral de felheid in de duels waarmee de winnaars de Amsterdammers aftroefden. Juist het onderdeel dat Blauw Wit doorgaans beheerst en waarmee de finalist in de aanloop naar Ahoy' topploegen als Deetos en DKOD naar het tweede plan verwees.

Oost-Arnhem beschikt over zeer begaafde korfballers. Als er strijd geleverd moet worden, blijkt de ploeg nog wel eens kwetsbaar. Vorig jaar verloor de nieuwe kampioen de finale met minimaal verschil van Deetos, omdat Oost-Arnhem op sommige momenten niet agressief genoeg was.

Het was het enige waar Wolsink ook dit jaar een beetje bezorgd over was geweest. “Ik had totaal geen angst dat we een mindere ploeg zouden hebben dan Blauw Wit. Alleen wist ik niet of we de hele wedstrijd agressie in de persoonlijke duels zouden kunnen leggen, zowel bij een achterstand als bij een ruime voorsprong. Wij zijn namelijk mooi-weerkorfballers. De ploeg heeft mij vandaag in mentaal opzicht een beetje verbaasd.”

Een achterstand liep Oost-Arnhem niet op en het leek wel of de ploeg feller werd naarmate de voorsprong groeide. Bij Blauw Wit sloeg al snel de irritatie toe bij zoveel Arnhemse verbetenheid. De verrassende winnaar van de hoofdklasse B kwam op alle fronten te kort en vooral Rob Middelhoek kon dat maar moeilijk verkroppen. De lange speler die een aantrekkelijke strijd uitvocht met zijn bewaker Bandi Csupor, raakte af en toe danig verhit. Tussen zijn vloekbuien door werd hij wel topscorer van de wedstrijd met zeven doelpunten.

Oost-Arnhem kon op meer mensen terugvallen. Edwin Bouwman zorgde voor veel dreiging, de precisie van Frank van het Kaar en Suzanne van den Berg was dodelijk. De Arnhemse vrouwen maakten zeven doelpunten, die van Blauw Wit twee. De ploeg speelde vanaf het begin een gewonnen wedstrijd. De snelle voorsprong bracht rust in het spel, terwijl Blauw Wit steeds gehaaster ging aanvallen. Dat leidde bij de Amsterdammers tot veel balverlies en slechte schoten. Behalve Middelhoek haalde niemand het niveau dat nodig is om kampioen te worden.

Oost-Arnhem nam wel tijd om aan te vallen. De vrouwen hielden onder de korf de bal vaak lang bij zich, om op het juiste moment de mannen aan te spelen. Het publiek stelde het tactische spel niet erg op prijs, maar het werkte wel. Blauw Wit raakte ongeduldig, Oost-Arnhem groeide.

Blauw Wit-coach Kees Brouwer weet het aan de onervarenheid van zijn spelers. “We hebben veel te direct gespeeld, hadden meer tijd moeten nemen voor onze aanvallen. Daarnaast werd de scheidsrechter na een paar makkelijk gegeven strafworpen voor sommige spelers belangrijker dan ons spel. Je ziet dan dat spelen voor 9.000 mensen toch anders is dan een normale wedstrijd. De teleurstelling is heel groot, al waren we geen favoriet. Alleen in Ahoy' staan is niet genoeg, je moet die finale ook winnen.”

Woorden die je Wolsink niet hoeft uit te leggen. Zijn gedachten gingen nog even terug naar vorig jaar. “Verschrikkelijk als je dan al die feestende mensen om je heen ziet. Vandaag kon ik de laatste vijf minuten lekker achterover zitten. Heerlijk was dat, ik heb lekker een beetje om me heen gekeken.”

Veel tijd om te genieten heeft hij niet, de volgende klus staat al weer voor de deur. Over twee weken begint de veldcompetitie. Wolsink gaat voor de 'dubbel'. “Er is nog nooit een ploeg geweest die er in slaagde in één seizoen beide competities te winnen. Nou, dan moeten wij dat maar eens doen.”