Machteloos pornojargon

Lydia Rood: Gedeelde genoegens. Uitg. Prometheus, 205 blz. Prijs ƒ 29,90.

Het verhaal is snel verteld. Een fotografe - type 'Macha' - reist over de wereld, bedrijft al dan niet in gedachten de liefde met talloze exotische mannen, maar trouwt uiteindelijk met de vriend die, dienstbaar van top tot teen, thuis op haar wacht. Slotregels: 'Waarom wil je dan met me trouwen, stoephoer?' 'Omdat' - ze lacht - 'omdat ik bij jou het lekkerste klaarkom.' Hij bijt in haar nek.'

The End.

Gedeelde genoegens van Lydia Rood heet een 'erotische roman' te zijn. Maar als je je er doorheen hebt geworsteld, trek je een heel andere conclusie: na het engagement bezorgt Lydia Rood nu ook de erotiek een slechte naam. Dat ligt niet zozeer aan het gegeven. De fotografe - 'Ik moet altijd schipperen tussen wat hoort en wat ik wil' - overschrijdt de grens tussen trouw en ontrouw vooral in haar fantasie. Dat kan een bron van erotische spanning zijn.

Ook is het nog niet zo heel erg dat de fotografe 200 bladzijden de niet-burgerlijke wereldburger uithangt, zonder zich anders uit te drukken dan in geborneerde cliché's. Uiteráárd is Londen bij haar een vieze stad met lelijke mensen en smerig eten. Nee, het ergste is: Gedeelde genoegens is een door en door saai, on-erotisch boek.

Iets verdient de naam erotische roman alleen als het bij de lezer een begeerte opwekt die hem verrast of provoceert. Gedeelde genoegens doet geen van beide. De verwikkelingen zijn tot op de seconde voorspelbaar: fotografe komt in een vreemde stad, loopt daar op straat, ziet een man en verleidt hem, of laat zich verleiden. Wat er daarna gebeurt, wordt verteld in een versleten, magieloos en machteloos pornojargon - 'geil', 'lekker geil', 'bloedgeil' - dat alle erotische spanning onmiddellijk smoort.

Erotiek - dankzij Rood is er weer een waardevol woord betekenisloos geworden.