Grillige circusliedjes van Marlies Helder

Voorstelling: Right place wrong time, door Marlies Helder, met Bas Odijk, Pierre van der Linden en Aryan Ferwerda. Gezien: 19/3 in Diligentia, Den Haag. Tournee t/m 11/4. Inl. 030-2313416.

Makkelijk maakt Marlies Helder het zich niet. Zo te zien heeft ze voldoende komisch talent in huis voor een bekoorlijke cabaretcarrière, maar ze kiest ervoor oorspronkelijke nummers van eigen makelij te zingen - en ze staat liever op haar sopraansax met de muzikanten mee te spelen dan dat ze grappen zou maken. Het snel in omvang groeiende genre van het theaterconcert is haar werkterrein, en de veeltaligheid haar specialiteit.

Dat ze heel goed een Nederlands liedje kan schrijven, bewijst Marlies Helder in haar nieuwe programma met het tragikomische Lijn negen, over een meisje dat op haar minnaar wacht tot ze een ons weegt, en met het laconieke Zeeën van tijd: “Nooit om gevraagd / zomaar gekregen / en ik wil wel wat kwijt...” Maar omdat ze vindt dat andere sferen een andere taal vergen, zingt ze ook een song-cyclus met een curieus Amerikaans accent, enkele languissante liederen met het wereldmoede timbre van een Duitse chanteuse (“Sag nur die Wahrheit / so lernte ich lügen”) en een paar mooie chansons in het Frans.

Haar liedjes, in samenwerking met de vindingrijke pianist Bas Odijk op muziek gezet, hebben vaak een grillig verloop, vol onverwachte wendingen, ritmische verschuivingen en echo's van uiteenlopende muzieksoorten. Samen met bassist Aryan Ferwerda en de fabuleuze drummer Pierre van der Linden legt Odijk er veelgelaagde patronen onder. En daarbij schakelt Marlies Helder schijnbaar moeiteloos heen en weer tussen de vereiste stembuigingen en verschijningsvormen: gamin-achtig voor de nummers met een knipoog, en damesachtig voor de serieuze chansons. Het is niet eenvoudig haar ware aard te ontdekken, maar vooruit: misschien is ze nog het meest zichzelf als ze onbekommerd op haar sax de lange melodielijnen van haar circusachtige muziek staat te spelen.