PSV-spelers rennen zichzelf voorbij

EINDHOVEN, 20 MAART. Natuurlijk had PSV halverwege de tweede helft te weinig rekening gehouden met de numerieke meerderheid en te gehaast het doel van Barcelona bestookt. Uiteraard was de verdediging vergeten een extra speler bij de middenlijn te posteren, toen de Spanjaard Sergi een uitbraak forceerde en voor het winnende doelpunt kon zorgen. Vanzelfsprekend was het gebrek aan internationale ervaring, toen voorstopper Klomp de bal niet naar voren maar naar de zijkant wilde koppen, voordat Sergi zijn indrukwekkende rush begon.

Allemaal waarheden, die niet opwegen tegen de prachtige strijd die PSV heeft gevoerd. Zelden is een Nederlandse club zo eervol ten onder gegaan als gisteravond. De 3-2 zege van Barcelona was niet verdiend maar wel tekenend voor de schoonheid van de voetbalsport en een pleidooi voor de afschaffing van de groepswedstrijden in de Champions League. In het UEFA-Cuptoernooi plaatste de club van trainer Cruijff zich voor de halve finales. PSV mag volgend jaar opnieuw bewijzen dat het tot de Europese top behoort.

Meer dan een dozijn kansen voor de thuisclub, maximaal vier mogelijkheden voor de bezoekers. Terwijl PSV twee weken geleden ook al de meeste aanspraak maakte op de overwinning, maar toen genoegen moest nemen met een 2-2 gelijkspel. In de return bleek de gehavende en dus verjongde Eindhovense ploeg - vijf basisspelers ontbraken - goed in staat een achterstand ongedaan te maken, maar niet meer bij machte geduldig op de winnende treffer te wachten.

Het publiek zat een groot gedeelte van de wedstrijd op het puntje van zijn stoel en waardeerde de veerkracht van de favorieten na afloop met een staande ovatie. Engelse sferen op de tribune, Spaanse sferen op het veld. Passie ontbreekt nog wel eens bij Ajax, dat bijna plichtmatig de wedstrijden naar zijn hand kan zetten. Passie is het kenmerk van PSV, dat zich gisteravond voorbeeldig voorbij rende. Een sluwe counter, meesterlijk opgezet en afgemaakt door Sergi, betekende het einde van alle Brabantse voetbaldromen.

Voor de afwezige want geblesseerde routinier Wouters betekende de uitschakeling het einde van zijn internationale loopbaan. De Utrechter stopt na dit seizoen. “Dat ik zelf niet meer speel is wel het laatste waar ik nu mee bezig ben. Ik denk aan het lesje in effectiviteit dat Barcelona ons heeft gegeven. Dat heeft zeker met ervaring te maken, hoewel ik niet wil beweren dat de oudere jongens de klus wel zouden hebben geklaard. Het gedraaf is een beetje kenmerkend voor PSV”, vertelde Wouters die in het voorbijgaan een schouderklopje kreeg van zijn ontdekker Cruijff.

De coach van Barcelona zag Cocu in de catacomben over het hoofd, hoewel de uitblinker van PSV als vrije verdediger een prachtige wedstrijd had gespeeld. De alleskunner stelde zijn kandidatuur voor het Nederlands elftal. Tegen Barcelona was de technische PSV'er bij veel aanvallen betrokken en deed hij het fletse spel van spelverdeler Jonk verbleken.

De Volendammer verschool zich op het middenterrein en verzuimde de Spaanse grabbelaar Busquets op de proef te stellen met zijn befaamde afstandsschoten. Het Eindhovense gevaar moest van Cocu komen, de Gelderlander met het kuifje en de wipneus. Linkshalf is zijn geliefde plek, centraal op het middenveld kan hij goed uit de voeten, maar als vrije verdediger had Cocu zich nog nooit zo nadrukkelijk onderscheiden. Na afloop bagatelliseerde hij zijn uitblinkersrol. “Ik heb geen reet aan wat jullie beweren”, klonk het zwaar teleurgesteld.

Cocu was verbolgen over de nalatigheid van sommige medespelers. Aan de goal van Sergi ging een vrije trap van PSV vooraf. Niet de linksbenige Cocu, die een mooi krullend schot in zijn gedachten had, maar de rechtsbenige Jonk besloot op doel te schieten. De bal smoorde in de muur, werd naar voren gekegeld en door Sergi afgepakt van Klomp.

“We hebben afspraken gemaakt dat we achterin altijd een man extra hebben bij spelhervattingen. Die afspraken zijn echt niet zo moeilijk om te onthouden. Maar sommige jongens zijn ze toch vergeten”, vertelde Cocu. Zelf had hij nog een hand uitgestoken naar de kogel van Sergi. “Die bal ging misschien met tweehonderd kilometer per uur het doel in. Dan houdt het op.”

Na de winnende goal was het muisstil in de arena van Eindhoven. Vergeten waren de chaotische taferelen voor het doel van Busquets, de mooie driehoekjes van Barcelona, de hartverwarmende aanvalsgolven van PSV, de fraaie goals van Bakero en Figo, de belangrijke tegenstreffer van Zenden, de keren dat Amor op de doellijn redding bracht, de gemiste kansen van de 17-jarige invaller Gudjohnsen, de rode kaart voor Nadal die de theatraal vallende Eijkelkamp in het gezicht sloeg. Zelfs de gelijkmaker van Eijkelkamp was vervaagd. Als een bom was de goal van Sergi ingeslagen.

De kleine linksback uit Catalonië bedierf een schone voetbalavond. Voor de neutrale toeschouwer was de wonderlijke treffer nog wel te pruimen. Waarom zou de zwakste ploeg niet mogen winnen? Wat is er mooier dan een kolkend stadion dat na één vuurpijl verandert in een graftombe? Een anticlimax kan ook zijn charme hebben.

Maar wie de ongelukkige Klomp na afloop gadesloeg, kreeg medelijden met de jonge verdediger. Daar stond hij in zijn sjofele kloffie, een clubkostuum was zo gauw niet voorhanden. Klomp had zich kranig geweerd. Hij zag zichzelf al een ereronde lopen, met het shirt van Hagi om zijn ranke schouders. Tot de 79ste minuut, toen zijn kopbal tegen het hoofd van de aanstormende Sergi belandde. Wat er daarna gebeurde kon Klomp zich gisteravond nauwelijks meer herinneren. “Ik geloof dat hij mij nog uitspeelde ook. Heel lullig allemaal.”