Gewelddadig verhaaltje over geldroof door politie

Money Train. Regie: Joseph Ruben. Met: Wesley Snipes, Woody Harrelson, Jennifer Lopez, Robert Blake. In: 40 theaters.

De enige aanspraak van de doorsnee-actiefilm Money Train op onsterfelijkheid is te vinden in de rubriek gemengde berichten. In de week volgend op de Amerikaanse première eind vorig jaar imiteerden onverlaten immers een gruwelijk, in de film gedemonstreerd staaltje sadisme. Een kaartjesverkoper van de New-Yorkse metro werd door zijn loketopening met benzine besproeid en in brand gestoken, niet eens om het geld, maar voor de kick.

Alom werd vervolgens de vraag opgeworpen of de filmmakers zich wel van hun verantwoordelijkheid bewust waren. Zoals te verwachten viel beriepen zij zich op de vrijheid van meningsuiting en het feit dat je nu eenmaal geen rekening kunt houden met zieke geesten, van wie nog maar bewezen diende te worden dat ze de film gezien hadden.

Hoewel ik in het algemeen gesproken neig tot het onderschrijven van een dergelijk standpunt, is zeker dat een beroep op de artistieke waarde van een film als Money Train weinig hout snijdt. Het enige doel van de makers (producent Jon Peters, die het van de kapper van Barbra Streisand tot produktiechef van Sony Entertainment bracht; regisseur Joseph Ruben, bekend van ander onsympathiek maakwerk als Sleeping with the Enemy en The Good Son) is immers het geld uit de zak kloppen van jonge bioscoopbezoekers door ze te tracteren op nog niet eerder vertoond geweld.

Dat gebeurt tamelijk fantasieloos, in een verhaaltje over twee maten van de spoorwegpolitie, die bij de uitoefening van hun ambt niet alleen kruimeldieven en psychopaten inrekenen, maar ook in de verleiding komen om de geldtrein van hun arrogante chef zelf te beroven.

De kameraadschap tussen een zwarte (Wesley Snipes) en een blanke (Woody Harrelson) rechercheur is het meest versleten cliché van de eigentijdse politiefilm.

De introductie van een jonge vrouwelijke collega, naar wier gunsten beiden dingen, voegt daar in het geheel niets aan toe. Zonder de voor de marketing van Money Train bijzonder prettige toevallige bijkomstigheid van het gemengde bericht, zou dit stukje korter geweest zijn.