Bij De Geus laat liefde voor dans het lichaam zingen

Voorstelling: You've got a watch, I've got the time. Choreografie: Feri de Geus; muziek: Patricio Wang. Gezien: 19/3 Frascati Amsterdam. Aldaar: t/m 23/3. Verder: Tournee t/m eind april.

Met ingang van 1997 zal de choreograaf Feri de Geus (39) zich voegen bij Dansers Studio van Beppie Blankert. Hier zal hij, evenals zijn collega's (Suzy) Blok & (Christopher) Steel en Marcelo Evelin, een artistiek klankbord en zakelijke ondersteuning vinden bij het uitbrengen van produkties. De choreografen blijven artistiek autonoom, al is er sprake van verwantschap. Zo voelen zowel Blankert als De Geus zich aangetrokken tot het realiseren van multi-disciplinaire voorstellingen.

Vooruitlopend op de samenwerking is er nu De Geus' You've got a watch, I've got the time, een combinatie van moderne dans, tekst, muziek en zang. Vooral die twee laatste elementen zijn van belang geweest bij het slagen van deze voorstelling. De Chileen Patricio Wang (1952) schreef bij de Geus' choreografie een fascinerende, soms hypnotiserende compositie voor koor, orkest en piano, op tape uitgevoerd door hemzelf en de pianiste Nora Mulder. De muziek wordt grotendeels a capella in het Latijn (de teksten zijn uit het begin van onze jaartelling) en het Engels, live gezongen door een ad hoc koor van studenten en afgestudeerden van het conservatorium, dat hieraan twee maanden heeft gewerkt onder leiding van Stan Lok Hin.

Maar het is niet alleen de verdienste van de componist en de dirigent dat het koor zo goed uit de verf komt. De Geus is er in geslaagd om de tien zangers harmonieus te integreren in de handeling. De vijf mannen en vrouwen worden niet gebruikt als geluidsdecor, maar groeperen en hergroeperen zich steeds. Zij mengen zich heel natuurlijk tussen de dansers en voeren de gevraagde bewegingen op een professionele manier uit. Gestoken in bordeauxrode, lange jassen of hedendaagse kledij (ontwerp Dorthee Mokkum) verbinden zij het verleden met het heden.

Vergankelijkheid en overgave is het thema van You've got a watch, I've got the time (vrij vertaald: jij mag dan wel een horloge hebben, maar ik weet hoe laat het is), waarin drie generaties dansers zich verzetten tegen het verstrijken van de tijd. Ballet-nestor Jaap Flier, in vroeger jaren een gevierd danser bij Het Nationale Ballet en Nederlands Dans Theater, de nog jonge Noortje Bijvoets en Thomas Falk en de zeer jeugdige Esther van Leeuwen proberen het spook van de tikkende klok te bestrijden.

Jaap Flier doet het op een bezonken en milde manier. Dat het paradijs voorgoed is verloren, heeft hij aanvaard. Lichaam en geest, uiterlijk en innerlijk zijn bij hem onder controle. De overige drie, het gezicht aanvankelijk bedekt met maskers, moeten het proces van zoeken, aftasten en leren nog doormaken.

Hun ontdekkingstocht leidt tot heftige solo's en een serie duetten met een agressief karakter. Hun teksten gaan over het sprookje dat niet klopt met de werkelijkheid. Zo schreeuwt de Duitser Thomas Falk zijn frustratie uit over die blöde Weiber als zijn genegenheid omslaat in haat.

Falk en Flier zijn beiden dansers die punten en komma's aanbrengen in de beweging. Hun duet en de twee solo's van Flier zijn voor mij het hoogtepunt van de voorstelling. Er spreekt niet alleen bewegingsdrift uit, maar vooral geest, bezieling. Die verdieping ontstaat door ervaring. Maar alleen de liefde voor de dans laat het lichaam zingen.