Debilisering

Het doet mij deugd redacteur Peter Michielsen zijn hart te zien luchten over de “debilisering van de Nederlandse televisie” (7 maart). Het “culturele analfabetisme” op de Nederlandse tv zou vooral tot uiting komen in de ontwetendheid van de tv-commentatoren over de uitspraak van buitenlandse namen. Deze onwetendheid zou blijk geven van “diepe minachting voor de kunst, het vak en vooral de kijker”. Terugkomend van een verblijf van bijna drie jaar in het buitenland is het ook mij opgevallen dat de aandacht voor het detail op zijn zachtst gezegd lijkt te zijn verminderd.

Een aantal weken geleden nam ik een proefabonnement op NRC HANDELSBLAD. Ik was benieuwd naar Nederland en de discussies die in Nederland gevoerd worden. Ik was ook benieuwd naar het niveau van de krant zelf. Een van de niveaubepalende elementen in een krant is de spelling, misschien maar een detail. Om eerlijk te zijn is 't huilen en de lamp vasthouden. Soms heb ik een artikel niet uitgelezen vanwege het grote aantal spel-, taal- of zetfouten.

Zoals redacteur Michielsen een verkeerd uitgesproken Srebrenica of Bratunac een belediging voor het oor en een belediging van de kijker vond, zo is het dubbel lezen van het woordje 'van' van dezelfde orde van grootte.

Het is hier niet de plaats om het hele dagblad op spel- en taalfouten te gaan controleren. Wel moet het mij van het hart dat het niveau van de krant er in deze jaren niet op vooruit is gegaan.