...maar wie zet de katholieken opzij?

Maar het grootste obstakel blijft vooralsnog de bloedgroep. Dat het CDA bij een vertrek van Ad Havermans Den Haag 'krijgt', lijkt nu al een uitgemaakte zaak. De stilzwijgende afspraak is nu eenmaal dat de vier grote steden in de Randstad zijn verdeeld over de grote partijen. Amsterdam en Rotterdam zijn voor de PvdA, Utrecht is voor de VVD en Den Haag is voor het CDA. Weliswaar zijn sinds 1994 de krachtverhoudingen drastisch gewijzigd, maar één grote stad in het westen zit er voor het CDA nog wel in.

Maar voor welk CDA? Den Haag is al sinds jaar en dag in katholieke handen. Althans, zo lijkt het. Sinds de komst van Kolfschoten naar de hofstad (1957) waren het uit de KVP afkomstige politici die de stad bestuurden. Maar daarvoor was de stad traditioneel in christelijk-historische handen. En hoewel sinds de oprichting van het CDA de Christelijk Historische Unie formeel niet meer bestaat, willen de uit die groep afkomstige leden zich nog wel eens roeren als het gaat om het verdelen van belangrijke vacatures. De Unie dreigt de komende tijd namelijk het een en ander te verliezen. Allereerst moet afscheid worden genomen van het vice-presidentschap van de Raad van State als Willem Scholten volgend jaar met pensioen gaat. In de persoon van Wim Deetman heeft de CHU nog het ook niet onbelangrijke voorzitterschap van de Tweede Kamer in handen. Deetman wordt op die post gedoogd, want recht heeft hij niet sinds het CDA daar niet meer de grootste partij is. Binnen het CDA wordt er dan ook rekening mee gehouden dat Deetman aan zijn laatste termijn bezig is.

Met Luc van Leeuwen heeft de CHU nog wel het fractievoorzitterschap van de Eerste Kamer, maar daarmee is het dan ook wel op. Dus moet de Unie niet Den Haag opeisen? En zo ja, wie is er dan in de aanbieding? Ooit werd de politie er aangevoerd door hoofdcommissaris Gualtherie van Weezel; de vader van het later spraakmakende Tweede-Kamerlid Hans, die thans als ambassadeur in Straatsburg zetelt. Wat zou er mooier zijn als hij het werk van zijn vader, die bekend stond als 'Jan Hak', zou kunnen afmaken. Voor de hand ligt het echter niet. Daarvoor heeft zoon Hans inmiddels op te veel tenen in de partij getrapt.

Kortom, de Unie-sentimenten zullen hooguit gebruikt kunnen worden in een protestantse claim op Den Haag. Waarbij alle ogen toch weer naar de anti-revolutionair Brinkman gaan.