Door HANS AARSMAN

Nooit gemerkt? Tegen de tijd dat het Boekenbal gaat plaats vinden, krijgen boekenschrijvers een beetje praats. Na een jaar lang thuis eenzaam achter de schrijftafel zitten, komt eindelijk de avond waarop ze even mogen schitteren tussen andere eenzamen met net zo'n tafel thuis. Dan durf je voor een keer je mond wel te roeren. Drie van hen lieten zich filmen voor hun boekenkasten. Ze verklaarden dat sport wat hen betreft van de televisie mocht. Ze waren blij dat er een apart kanaal voor sport kwam. Konden ze dat kanaal alvast van hun afstandsbediening gooien. Zouden ze al zappend nooit meer een glimp hoeven op te vangen van zwetende lichamen.

Daar heb je die drang weer om de wereld te schonen van het ongewenste. Alle auto's de stad uit, die stinken zo. Ruim baan voor voetgangers en fietsers. Maar wat lopen er eigenlijk veel bontjassen tussen. Dat dat niet eerder is opgevallen. Bontjassen ook de stad uit. En kerels die op straat spugen en naar vrouwen lopen te fluiten, ook die afvoeren. Sport op onze toestellen, weg ermee. Lekker intellectuelen onder elkaar. Het hele jaar door de hele dag boekenbal.

Maar diezelfde week hadden ook de voetballers een onderonsje, het VVCS-gala, waarop ze de beste collega van het jaar kiezen. Die krijgt dan een Gouden Schoen. Dit jaar viel Luc Nilis in de prijzen. Nilis is een Belgische spits in dienst van PSV. Zijn vaderland heeft hij verlaten, omdat hij daar zes keer de Belgische versie van de Gouden Schoen niet had gekregen. Boekenschrijvers die sport van hun televisietoestel hadden gebannen, waren die avond al zappend niet op een huilende vrouw gestoten, een beeldvullende vrouw in tranen. Dat was de echtgenote van Luc Nilis. Drie keer barstte zij van geluk in tranen uit en drie keer kwam de camera ongenadig dichtbij. Het was erg ontroerend.

Komen alle facetten van het leven niet aan de oppervlakte in de sport? En zijn er niet altijd camera's in de buurt? Wat er op een dag als gisteren alleen al niet te zien was.

Een trouwe supporter van FC Den Haag die in één zin de wanhoop van zijn Haagse geestverwanten verwoordde: “Wij zijn de derde stad van Nederland en we zijn afgezakt tot de laatste plaats van de eerste divisie.” FC Den Haag won die dag.

Een wanhopig bestuurslid van Volendam. Zijn club staat onderaan de eredivisie. De IJsselmeerdijk kreeg de schuld: “De jongens hier hangen liever op de dijk, waar de café's zijn en de disco's, dan dat ze komen voetballen.” Volendam haalde die dag een punt.

Als daar geen verhalen in zitten, waarin dan wel?