Anna Kravtsjenko speelt wild en dartel

Concert: Anna Kravtsjenko, piano. Gehoord: 17/3 Concertgebouw Amsterdam.

Op het laatste moment verving ze de zieke Franse pianiste Hélène Grimaud in de Serie Meesterpianisten in Amsterdam: Anna Kravtsjenko, pas 20 jaar oud, geboren in de Oekraïne, leerlinge van een leerling van de zuster van Horowitz, op 16-jarige leeftijd winnares van het Busoni Concours in Italië en nog volstrekt onberoerd door de platenmaatschappijen. Ze kwam en overwon al bij de inzet van haar weergaloze interpretatie van Schumanns Phantasiestücke op. 12 alle scepsis, waarmee men geneigd is zo'n haastig uit het niets tevoorschijn getoverd pianofenomeen te bejegenen.

Anna Kravtsjenko is inderdaad een exceptioneel talent. Haar opmerkelijkste kwaliteiten zijn haar aangeboren virtuositeit, onstuimige muzikaliteit, onwaarschijnlijk mooie en evocatieve toucher, intense gedrevenheid om de magische wereld achter de noten te onthullen, en bijna mediamieke gave om in de huid van een componist te kruipen.

Feilloos vertaalde Kravtsjenko de romantische droombeelden van de labiele Schumann, de theatrale duivelskunsten van Liszt, de weemoedige mijmeringen van Tsjaikovski en de sombere dramatiek van Rachmaninov in suggestieve klanken, waarmee ze de puurste emoties de zaal inslingerde.

Puristen zeullen Kravtsjenko's betoverende spel kritiseren vanwege de unieke wildheid ervan, die doet denken aan de impulsieve energie waarmee een jonge forel bergopwaarts zwemt. Maar een zo dartele muzikale fantasie getuigt niet van muzikale onevenwichtigheid. Bij een talent als Kravtsjenko zijn ook de extreemste contrasten, de verrassendste dynamische overgangen en het grilligste rubato nog geloofwaardig, omdat ze zo volmaakt getimed op hun natuurlijke plaats lijken te vallen.