Rassenleer (3)

Telkens weer worden de Steiner van toen en de antroposofen van nu op één grote hoop gegooid. Het lijkt erop dat er een heksenjacht is ontketend. Ikzelf interpreteer deze vooralsnog als een verhulde vorm van maatschappelijke nieuwsgierigheid naar een stroming die de mens zijn eigen vrijheid en ontwikkelingsweg wil kunnen laten gaan.

Misschien is dat wel het schizofrene aan antroposofen, dat zij een initiator hebben, die wel zware taal sprak met thans soms wel bedenkelijke kanten, maar die respect voor de enkeling en diens ontwikkeling niet in twijfel wilde trekken. Dat is in mijn ogen de wekroep van de antroposofie. Steiner is daarbinnen een leidende figuur geweest, maar claimde beslist niet exclusief de wereldontwikkeling voor zichzelf of voor de antroposofen.

Een parallel met de aanval op Sokrates lijkt mogelijk. De publieke opinie als 'gesundes Empfinden', die Sokrates met de dood moest bekopen. Antroposofie was onder zo'n gedwongen publieke opinie in het racistische Nazi-Duitsland verboden. Het 'racisme' van Steiner was blijkbaar niet bruikbaar.

Vrije Scholen stelselmatig met racisme te verbinden wordt door de feiten gelogenstraft. Hoe tendentieus Steiner ook moge zijn te interpreteren, de ontplooiing van de vele Vrije Scholen in alle werelddelen lijkt het tegendeel te bewijzen. De Vrije-schoolbeweging ademt een geest die racisme en blank eurocentrisme beslist links laat liggen. In moslimlanden, Israel, Japan, de sloppen van Brazilië en zwart Zuid-Afrika zijn mensen met kinderen en jonge volwassenen aan het werk gegaan met de pedagogie van Rudolf Steiner. Het wordt hoog tijd dat de publieke opinie zich wat laat afkoelen, maar ook dat antroposofen zich willen en kunnen legitimeren als mensen van deze tijd.