Kaarttovenaar breekt ban

Het sterkste bridgeteam van de jaren negentig is ongetwijfeld de zesmansformatie van de Amerikaan Frank 'Nick' Nickell. Deze succesvolle investment banker vormt zelf een partnership met Dick Freeman. Freeman was als teenager een radio-quiz-whiz-kid en blaast tegenwoordig een heel aardig partijtje mee in het topbridge. De andere paren behoeven nauwelijks introductie: Bob Hamman, aanvoerder van de wereldmeesterpuntenlijst speelt samen met Bobby Wolff en Jeff Meckstroth met Eric Rodwell. 'Meckwell' staat bekend als het agressiefste en best ingespeelde paar ter wereld. “Het is een voorrecht om Nick als sponsor in je team te hebben”, aldus Meckstroth. “Niet alleen betaalt hij goed, maar het is gewoon een aardige vent. Iemand voor wie je graag wilt winnen.” Dat laatste ging de heren aardig af. Nickell c.s. won de afgelopen drie jaar alle hoofdprijzen behalve de fameuze Vanderbilt Cup. Tijdens de Nationals, de grote Noordamerikaanse kampioenschappen, won het team drie keer achter elkaar de Spingold en drie keer op rij de Reisinger. Tussendoor werd in 1995 nog even het wereldkampioenschap viertallen in China veroverd. Geen wonder dat tijdens de Spring Nationals in Philadelphia van verleden week het zestal favoriet was voor de belangrijkste titel daar, de Vanderbilt. Philadelphia kende ook een Nederlands tintje. Enri Leufkens en Berry Westra deden mee in een goed team (sponsor Gerald Sosler-Kay Shulle en Eddie Wold-Mark Laird). Desondanks werden ze halverwege de knock-out fase uit het toernooi geknikkerd door de New Yorker Richie Schwarz die een paar kampioenen om zich heen had verzameld: Soloway-Goldman, Boyd-Robinson en Mohan. Inderdaad bereikte het als nummer één geplaatste team Nickell de finale van de Vanderbilt, waarin het uit moest komen tegen de nummer twee van de plaatsingslijst, het team van Zia Mahmood. In dit team speelden de meervoudig wereldkampioenen Chip Martel en Lew Stansby samen met het driemanschap Michael Rosenberg, Zia Mahmood en Seymon Deutsch. Ook deze Deutsch is iemand die er een lieve duit voor over heeft topspelers aan zich te binden om daarmee belangrijke kampioenschappen te kunnen winnen. Op die manier veroverde hij al eens een gouden medaille tijdens de Olympiade in 1988 in Venetië. De dag van de finale in Philadelphia, 10 maart, bleek een bijzondere. Team Zia brak de ban van Nickells ongekende zegereeks via een afgetekende zege van 140 tegen 100 wedstrijdpunten. Dit spel leverde Zia dertien imps op. De tegenwoordig in Amerika woonachtige Pakistaanse kaarttovenaar deed er nota bene zelf niet eens op mee. Wel beide sponsors:

West gever Noord NZ kw. Schoppen A Harten 986 Ruiten AB5 Klaver B76542WestOost Schoppen VB10932 Schoppen H54 Harten 742 Harten V1053 Ruiten 103 Ruiten H8642 Klaver V3 Klaver 8Zuid Schoppen 876 Harten AHB Ruiten V97 Klaver AH109 Het juiste eindcontract is 6Klaver voor NZ. Indien RuitenH tweede goed zit (of de tien meevalt) ben je er al bijna. Hier zit RuitenH fout en ben je dus afhankelijk van de snit op HartenV en die zit wel goed. En omdat KlaverV niet derde achter A-H zit, is het slem gemaakt. Tafel 1 West Noord Oost Zuid Freeman Deutsch Nickell Rosenberg pas pas pas 1SA 2Klaver1) pas 2Ruiten2) pas 2Schoppen 3Schoppen dbl 4Klaver pas 4Schoppen pas 6Klaver pas pas pas1) een lengte in een nog onbekende kleur, 2) relay.

NZ lieten hun tegenstanders op tweeniveau even uitrazen, waarna ze via een serie controlebiedingen het slem bereikten. Rosenberg won de schoppenstart uit west, speelde klaveren naar het aas, troefde een schoppen op tafel, trok de laatste troef met de koning en troefde de derde schoppen. Nu volgde harten naar het aas en de snit op RuitenH. Oost won en speelde harten na. Toen zijn boer hield claimde de leider twaalf slagen. Plus 1370. Tafel 2 West Noord Oost Zuid Stansby Hamman Martel Wolff 3Schoppen pas 4Schoppen dbl pas 5Klaver pas pas pas

Lew Stansby greep de voor hem gunstige kwetsbaarheid aan om met een vederlichte 'preempt' te openen. Een gouden greep zo bleek even later, omdat na de verhoging tot 4Schoppen het voor Hamman-Wolff onmogelijk bleek om nog op verantwoorde wijze in slem te komen. Na Wolffs doublet dat algemene kracht aangaf, durfde Hamman dan ook niet meer dan 5Klaver te bieden. Een schoolvoorbeeld dat aantoont hoe belangrijk het is om het initiatief in het bieden te hebben.

Niet bekend

Verhees, die pas op 37-jarige leeftijd met bridgen begon, speelt zelf niet onverdienstelijk (1e divisie). Zijn zoon, Louk Verhees jr., bivakkeert al enige jaren in de Meesterklasse, de top van het vaderlandse bridge. Louk jr. veroverde samen met oud-damesinternational Truus van der Spek vorige week de titel bij de gemengde paren. De Louken zijn binnenkort als paar te bezichtigen in de Marina Calcutta, het Grote Geld toernooi in Scheveningen waarin door de 25 deelnemende paren een slordige 50.000 gulden te verdelen is.