Softdrinks

Koffie is veel minder verslavend is dan tot dusverre werd aangenomen (NRC HANDELSBLAD, 5 maart).

Kenmerk van sterk verslavende stoffen is dat de prijs nauwelijks invloed heeft op de vraag, aldus het bericht, waarin de eerste uitspraak wordt gebaseerd op de waarneming bij een onderzoek van de Nederlandse Spoorwegen, dat op een bepaald traject wekelijks 2.000 bekertjes worden verkocht, wanneer de koffie een daalder kost, 3.000 wanneer de prijs wordt gehalveerd tot drie kwartjes en 20.000 wanneer het drankje gratis wordt verschaft. Ik heb het donkerbruine vermoeden dat de schrijver van dit bericht enigszins in de bonen is, omdat hij bij de aanbodzijde van deze koffiedeal de NS ten onrechte een monopoliepositie toedicht. Uiteraard gaat een drugsgebruiker gretig in op een gratis aanbod, en zeker wanneer zijn overdagse huisdealer hem één of twee kwartjes vraagt via de koffieautomaat op het werk.

Het vrijwel onophoudelijke geslurp aan coffeïnehoudende dranken in huiskamers, werkplaatsen, kantoren enzovoorts, rechtvaardigt de vraag of deze massaal oppeppende 'softdrinks' onze door velen als 'opgefokt' ervaren samenleving niet veel meer beïnvloeden dan bijvoorbeeld de met vuur, zwaard en vooral ook met veel onbeholpenheid bestreden softdrugs.