Nilis houdt Gouden Schoen stevig vast

AMSTERDAM, 12 MAART. Zijn vrouw barstte in de zaal in tranen uit en Luc Nilis kon door een droge keel nauwelijks normaal praten nadat hij in Amsterdam tot de beste speler van de Nederlandse competitie was uitgeroepen. “Ik was erg gespannen”, bekende de 28-jarige Belg van PSV later. “Ge voelt het naderen. Ge voelt dat het een keer moet gaan gebeuren.”

Het was niet zo maar een prijs voor Nilis. Hij behoorde jarenlang tot de beste spelers van België, maar won in eigen land vreemd genoeg nooit de Gouden Schoen. “Ik heb in de verkiezing op alle plaatsen gestaan, behalve de eerste.” In zijn laatste seizoen bij Anderlecht had hij de grootste verwachting. “Maar ik werd zesde. Dat was een enorme ontgoocheling. Toen dacht ik ook: nu moet ik wegwezen.”

Hij hield de Nederlandse trofee stevig vast. “Dit is één van de mooiste momenten uit mijn carrière. De definitieve erkenning.”

Hij nam, zo wist hij, twee jaar geleden de juiste beslissing om voor PSV te kiezen. Hij heeft altijd een zwak gehad voor de Eindhovense club die dichter bij zijn huis speelt dan Anderlecht. En PSV had op zijn beurt geen twijfels om veel geld voor de Belg neer te tellen. “Hij was een zekerheid”, aldus manager Frank Arnesen. “Iemand die acht jaar bij Anderlecht heeft gespeeld en daar onder stress altijd tot de besten behoorde, kan je met een gerust hart kopen.”

Arnesen, die zelf in België speelde, vindt Nilis een speler voor de Nederlandse competitie. “Hier krijgt hij de ruimte. In België spelen ze met z'n allen achter de bal. Dan is het moeilijk om vrij te lopen. Luc is geen explosieve speler. Hij sprint niet zo maar weg. Hij heeft een beetje ruimte nodig en kan dan als geen ander zijn moment uitkiezen.”

Bij PSV lopen ze weg met hun Belg. Ze bewonderen zijn spelinzicht en zijn fluwelen traptechniek. “Hij schiet met zijn slechte been beter dan ik met mijn goede”, zei Jan Wouters.

De geblesseerde veteraan wachtte gisteren met een stel clubgenoten in een verder verlaten zaal Nilis op om hem te feliciteren. Trainer Dick Advocaat was er niet bij. Hij bezoekt geen feestjes. “Hij staat me elke dag bij”, vertelde Nilis over zijn trainer. “Hij geeft me vertrouwen en beschouwt me als één van de betere spelers.” Voor Nilis is er ook geen reden om PSV te verlaten. Er moet alleen nog worden onderhandeld over de lengte van het nieuwe contract, drie of vijf jaar.

Nilis, na Romario en Litmanen de derde buitenlander die sinds de eerste verkiezing in 1984 tot beste speler werd gekroond, zegt in Nederland een completere voetballer te zijn geworden. “Ze denken hier breder. Oké, u kunt doelpunten maken, maar u moet ook meer kunnen.” Hij heeft bij PSV een vrije rol, één die bij Anderlecht en de nationale ploeg altijd aan Marc Degryse was toebedeeld. “Bij Anderlecht stond ik er puur om goals te maken.” Het wil niet zeggen dat hij bij PSV niet scoort. In zijn eerste seizoen maakte Nilis twaalf doelpunten, nu staat hij met nog tien wedstrijden te gaan al op zeventien.

De aanvaller liet op het podium in de Amsterdamse RAI de vele Belgische journalisten weten deze eervolle prijs niet als wraak op zijn land te zien en ook zijn geloof in het Belgische voetbal niet te hebben verloren. “Bondscoach Van Himst heeft mij vandaag nog gebeld om me succes te wensen.” Tv-commentator Carl Huijbregts oordeelde dat Nilis nu “een Europese topper” is. “Dat mag je toch wel zeggen als je in een voetballand als Nederland de Gouden Schoen wint.”

“Dat zal ik van mezelf niet beweren”, aldus Nilis. Hij had, bekende hij, aan het begin van de avond ook niet op zichzelf gestemd. “Zo zit ik niet in elkaar.” Hij had de naam van Ronald de Boer aangekruist. De Boer en zijn Ajax-clubgenoot Marc Overmars waren de twee andere genomineerden. “Zij hebben waarschijnlijk elkaar beconcurreerd”, probeerde de bescheiden Nilis een verklaring voor zijn eerste plaats te vinden. Hij was er niet minder blij om. “Dit doet me enorm veel plezier.”

“Ik dank u allemaal”, zei de nette Belg.