Gevangene staakt eten om te sterven

BREDA, 12 MAART. Een 39-jarige gevangene in de Koepelgevangenis in Breda heeft sinds vorige week dinsdag geen voedsel of vocht meer tot zich genomen. De man heeft besloten zijn leven door middel van een hongerstaking te beëindigen omdat de Hoge Raad zijn cassatieverzoek heeft verworpen. De man, J.S. uit Tilburg, werd in 1995 door het Gerechtshof in Den Bosch veroordeeld tot 12 jaar gevangenis. Het Hof achtte bewezen dat hij in juni 1994 een veertienjarig meisje heeft gewurgd. Dat gebeurde in recreatiepark De Beekse Bergen waar S. bewaker was.

Volgens de advocaat van S., mr. D. Moszkowicz, is de man tot zijn “wanhoopsdaad” gekomen omdat hij juridisch geen mogelijkheden heeft zich verder te verweren. S. heeft altijd ontkend iets met de zaak te maken te hebben. Het meisje werd dood aangetroffen op het herentoilet van het recreatiepark. De voetstappen in de wc kwamen overeen met die van de bewaker S. In zijn dienstauto werden ook bloedsporen van het meisje aangetroffen. Volgens Mozkowicz hangt het proces verbaal van “toevalligheden” aan elkaar. De raadsman is dan ook van mening dat wettig en overtuigend bewijs in deze zaak ontbreekt en diende daarom een bewijsverweer in bij de Hoge Raad. Dat werd afgelopen dinsdag verworpen.

Het is volgens het ministerie van Justitie de eerste keer dat een gevangene op deze manier een einde aan zijn leven probeert te maken. Een hongerstaker is altijd bereid zijn voedselweigering op te geven als er aan zijn eisen wordt voldaan. S. heeft geen eisen gesteld maar zag volgens zijn raadsman geen andere uitweg dan zich op deze manier van het leven te beroven.

De unit-directeur van de penitentiaire inrichting waar S. verblijft, T. Boxelaar, heeft de wens van de gevangene om in staking te gaan gerespecteerd. “Hij heeft tegen ons gezegd: het moet jullie niet verrassen”. Boxelaar voert regelmatig gesprekken met S., die verder begeleid wordt door een maatschappelijk werkster en een arts. Zij wijzen hem op de consequenties van zijn volharding in het hongerstaken en proberen hem zo goed mogelijk te begeleiden.

Voordat S. het bewustzijn verliest, zal hij worden overgebracht naar een ziekenhuis. Een mens kan niet langer dan twee weken zonder eten en drinken. S. heeft een verklaring getekend waarin hij zegt geen kunstmatige voeding toegediend te willen krijgen.