Zapman

Het orakel uit Spanje heeft deze week gesproken. Het haalde alle kranten. “Wie niet rijk is, moet vindingrijk zijn.”

Het heeft even geduurd voor ik het doorhad, maar inmiddels begrijp ik het ook. Cruyff heeft weer gelijk. In weerwil van al het onrecht in de wereld, is het inderdaad zo dat de kwaliteit van het bestaan eerlijk verdeeld is onder de mensen. Je zou het op het eerste gezicht niet zeggen. Maar kijk eens naar mensen die bulken van het geld. Daar verraadt zich voor het geoefende oog al gauw een gebrek aan fantasie. Wat moeten ze in hemelsnaam met dat geld doen? Ze kunnen een villa laten neerzetten, gevolgd door hoogpolig tapijt in het toilet, drie sportwagens in de garage en twee stenen leeuwen aan weerszijden van de voordeur. En dan is de fantasie op. Rijk maar niet vindingrijk.

Bij mensen die de snelste onder de snelsten zijn, valt voor het geoefende oog weer een gebrek aan sentiment op. Eenmaal op het podium, weten ze geen raad met hun emoties (BBC 2, 03.45 uur). “Zonde van de drank”, zegt mijn moeder iedere keer dat de nummers 1, 2 en 3 elkaar uit ongemak natspuiten met oversized flessen champagne. De eerste Formule I-coureur die een traan wegpinkt als het volkslied klinkt, moet nog een wedstrijd winnen. Zelf zou ik onmiddellijk in tranen uitbarsten zodra de eerste tonen van het Wilhelmus uit de luidsprekers kwamen. Je hebt het allemaal voor je vaderland gedaan, zou een stem me influisteren, en dan zouden ze onherroepelijk komen, de waterlanders.

Voor de champagne van mijn kin droop, zou de wereld tranen over mijn wangen zien lopen. Maar ik behoor ook niet tot de snelsten onder de snelsten. En zo zit er toch nog systeem in de verdeling der kwaliteiten. Het is snel of gevoelig. Als ik mocht kiezen was ik liever snel. Het is zo kinderachtig om je niet te kunnen bedwingen bij een nationalistisch melodietje. En nog ouderwets ook. In de wereld van de Formule I is het begrip 'natie' alweer achterhaald. Het is geen 'natie' die wint, het zijn 'naties'. Mochten we dit seizoen nog beleven dat Michael Schumacher zijn Ferrari als eerste over de streep stuurt, dan zegeviert een Duitse coureur, in een Italiaanse merk, met een motor die gebouwd is onder leiding een Japanse ingenieur, op een chassis dat geconstrueerd is in Engeland. En de sponsor komt uit Nederland. “Kennis geeft verdriet. Hoe meer de mensen weten, hoe minder reden ze hebben tot vreugde.” Dat kreeg ik nog even mee toen ik langs een Russische film zapte over de teloorgang van het communisme (BRT 2, 21.00 uur).