Spelling

“De taal is kennelijk van iedereen”, verzuchtte een taalkundige onlangs in een gesprek over de nieuwe spelling. De spellingsregels worden nu veranderd. We krijgen naast het trema (in geïrriteerd), het koppelteken in samenstellingen (na-apen, mee-eter). Alsof we zes jaar oud zijn. De nieuwe regel voor de tussen-n komt in de plaats van de regel van het noodzakelijk meervoud gedeeltelijk. Want men heeft de deur wagenwijd opengezet voor uitzonderingen die weer wèl aan het idee van het noodzakelijk meervoud vasthouden: Koninginnedag (terwijl men zou kunnen denken aan Juliana, Beatrix, Paola), maneschijn (mars heeft twee manen, sommige planeten nog meer). De drie verschillende bronnen die de nieuwe spelling toepassen laten al zoveel onderlinge verschillen zien, dat ik me afvraag hoe het de gewone taalgebruiker vergaat? Laten we de spelling, de gevestigde traditie, in ere houden, net als de Engelsen, de Fransen, de Duitsers en de Italianen. Juist omdat de taal van iedereen is, lijkt het goed dat wij ons nu over de zaak buigen.