Outernational Meltdown

Outernational Meltdown: Free at Last, Jazzin' Universally en Healers Brew (B+W 076, 077 en 078). Distr. Bertus

Platenbaas Robert Trunz van B+W organiseerde een wekenlange jam session in Johannesburg: lokale musici aangevuld met twee Londenaren plus slagwerker Airto Moreira en gitarist Jose Neto uit Brazilië. Bij de opening van Free at Last, met hoofdrollen voor trompettist Byron Allen en pianist Moses Molelekwa, denk je een onbekende opname van Miles Davis te horen. Het tweede stuk echter, met zes slagwerkers in heftige discussie ademt een heel andere sfeer. Dit is geen Amerika met een vleugje Afro, maar het tegenovergestelde. Vervolgens wordt geleidelijk duidelijk waar de 'Zuidafrikaanse' muziek anno 1996 staat: met één been op het volgens blanke suburbia-normen keurig geschoren voorgazon, met het andere op het zwarte achtererf, rommelig, ruig en soms geheimzinnig.

Op Jazzin' Universally doen ook saxofonisten mee maar ze bieden Byron Wallen op blaasgebied niet echt zwaar weerwerk. Pianist Molelekwa raakt in zijn solostuk het spoor soms bijster maar revancheert zich met Nobohle, een zangerige compositie met hitpotentie. Op Healers Brew, de derde cd, regeert de medicijnman van vroeger, wat gepaard gaat met veel ritueel. Het titelstuk duurt veel te lang, meeslepend zijn echter de ruig gezongen a-capella stukken van het Inthelelo Yabazalwane-koor.

Van intieme landelijke 'blues' en extraverte vraag- en antwoordzang met of zonder god erin tot stadse soul, funk en rip, rig and panic - er valt op deze cd's veel te beleven. Beluister Free at Last en bepaal dan of u met deze Meltdown verder wilt tot het slotstuk Togetherness, een krachtige loutering van lichaam en ziel.