Machtsverdeling in driehoeksverhouding

Voorstelling: Ada & Evert, door Wivineke van Groningen, Bruun Kuijt en Lysbeth Welling. Script: Helmert Woudenberg. Regie: Corina van Eijk. Gezien: 9/3 in de Schouwburg, Leiden. Tournee t/m 18/5.

Een boerse weduwnaar ziet wel wat in de tv-presentatrice van zijn eigen leeftijd, maar zij blijkt de minnares van zijn negentienjarige dochter te zijn. Dat is, in de kern, de uitgangssituatie van de driepersoons-voorstelling Ada & Evert die volgens een vage vermelding wordt gespeeld 'naar een script van Helmert Woudenberg'.

De man is kansloos, maar krijgt niettemin de kans de vrouw recht in de ogen te zien - en dan verplaatst de handeling zich naar een kleedkamer in een theater in Rome in de negentiende eeuw, en daarna naar het hof van Lodewijk de Vijftiende, nog weer een eeuw eerder.

Het zijn drie driehoeksverhoudingen, steeds met een man en een vrouw van dezelfde leeftijd, en een jonger meisje als rivale van de één of de ander. De drie acteurs kunnen er zich naar hartelust in uitleven, want de scènes zijn cabaretesk geschreven en werden door Corina van Eijk, bekend van haar operaprodukties in de weilanden bij Spanga, geregisseerd in een verhevigde stijl met quasi-melodramatisch aplomb.

Kleine karikatuurtjes zijn het, als eindexamenstukjes na een opleiding in komedie-technieken, en soms niet ongrappig.

Maar wat in Ada & Evert naar mijn smaak ontbreekt, is een dramatische samenhang tussen de drie taferelen. Met enige goede wil kan ik begrijpen dat er iets wordt gesuggereerd over vorige levens, waarin de drie personages telkens in een andere machtsverhouding tegenover elkaar staan.

Uit niets blijkt echter, dat dat in een volgend leven repercussies heeft. Dat kan ook niet, nu de chronologie op haar kop is gezet en de situaties elkaar dus niet zichtbaar kunnen beïnvloeden.

Zo blijven het drie losse toneelstukjes, waarin de drie bedreven spelers weliswaar aardig kunnen uitpakken, maar niet de kans krijgen een spanning op te bouwen die een avond lang duurt.