Djaté loopt Nederlandse nog net voorbij; Op weg naar goud vindt Jongmans zilver

STOCKHOLM, 11 MAART. Stella Jongmans leek bij de Europees kampioenschappen indoor op weg naar goud op de 800 meter. Op de slotmeters werd ze echter nog net voorbij gelopen door haar trainingspartner, de Francaise Djaté. “Ik kon gewoon niet harder”, zei Jongmans later. “Ik heb echt alles gegeven, zat aan mijn tax. Vergeet niet dat Djaté altijd beter is geweest dan ik.”

Ze treurde ook niet om het gemiste goud. Zilver vond ze ook mooi. Jongmans glom van trots op het erepodium. Sportief is ze nu definitief volwassen, oordeelde ze. Geluiden over de matige bezetting van de titelstrijd of de nutteloosheid van indoorwedstrijden wimpelde ze resoluut af. “In- of outdoor, het zal mij worst wezen. Deze medaille komt in de kast te hangen en daar ga ik elke keer naar kijken.”

Eindelijk had ze een medaille gewonnen bij een internationaal titeltoernooi. De vorige keer was ze vierde tijdens de EK indoor (Parijs) en mondiaal vijfde, in '95 in Barcelona. Jongmans, wijzend op de prijs om haar nek: “Dit is mijn motivatie. Hiervoor doe ik het. Als ik de hele winter in de regen op schema's van Haico (Scharn, haar trainer, red) moet trainen, komt het mijn neusgaten uit.”

De prijs was ook de afrekening met het belaste verleden. Jongmans meldde zich in het vorige olympische jaar, 1992, opeens aan de Nederlandse atletiektop met een prachtige tijd van 1.58,61, gelopen in Hengelo. Die prestatie hing als een betonblok aan haar voeten in latere jaren waarin ze, afgezien van die toptijd, toch telkens wel progressie maakte. “Die tijd kwam te vroeg, ik heb er constant tegenaan zitten hikken.”

Vaak was ze gegrepen door spanning. Vorig jaar bijvoorbeeld, tijdens de WK in Göteborg, toen de halve finale een roemloos eindstation was. “Dat was de druppel die de emmer deed overlopen.” Ze ging met een psychologe in de weer en leerde omgaan met faalangst. Ze luisterde naar trainer Henk Kraaijenhof, die succes boekte met 800-meterloopster Letitia Vriesde. Kraaijenhof probeerde haar vooral lef mee te geven. Dat lukte. Jongmans won tijdens de Universiade in Japan en bij wedstrijden in Karlsruhe en Gent, waar ze Djaté nog versloeg.

Ook trainer Scharn prees al voor de wedstrijd haar stabiliteit. Jongmans was, in tegenstelling tot het verleden, aanspreekbaar rondom wedstrijden. Toch voelde ze voor de finale weer de nodige zenuwen. Ze dacht dat ze buikgriep kreeg, zo speelden haar darmen op. “Ik kon natuurlijk nooit zo ontspannen lopen als in Gent, want het was toch een EK.” Haar volgende stap is presteren op de Olympische Spelen van Atlanta. De limiet van 1.59,50 denkt ze wel te kunnen halen.

Jongmans' prestatie verdoezelde in Stockholm de tegenvallende optreden van de rest van de Nederlandse miniploeg, van wie de polsstokspringers Looije en Tamminga vrijdag al van het toneel waren verdwenen. Zij waren vooral meegenomen om ervaring op te doen, net als sprinter Patrick van Balkom. Diens plaatsing voor de halve finale van de 200 meter gaf een perfecte indicatie voor de geringe bezetting van het toernooi.

Van de 22 inschrijvers mochten er tien door. Dat haalde de Brabantse debutant mede omdat de jury vijf concurrenten diskwalificeerde, er drie niet aan de start verschenen en een geblesseerd raakte en finishte in een tijd boven de minuut. Van Balkom strandde in de halve finale, maar was niet eens ontevreden over zijn tijd van 21,69.

De wel ervaren Robin van Helden faalde volledig op de 1.500 meter, met een zevende plaats in de serie en een tijd van 3.53,01. Dat was ruim tien seconden boven de tijd waarmee hij zich voor de EK plaatste. Hij kon de versnelling na een langzaam begin absoluut niet volgen. Een excuus voor Van Helden, die na dit seizoen afscheid neemt, was dat tijdens de voorbereiding zijn zoontje ziek was geweest.

De voormalige Oostduitse Grit Breuer sloot in prachtige stijl een periode van internationale verbanning af. Na een driejarige schorsing keerde ze op de EK indoor terug met de gouden medaille op de 400 meter. Met Katrin Krabbe en Manuela Derr was ze geschorst voor een dopingaffaire. In augustus vorig jaar maakte ze haar rentree, tot enthousiasme van het Duitse publiek. De Zweden echter floten haar uit. Breuer: “Ik weet niet waarom, maar na de huldiging heb ik ze niet meer gehoord.” (ANP)