Jaklovsky verzwikt enkel

STOCKHOLM, 9 MAART. Sharon Jaklofsky, de Australische met een Nederlands paspoort, had gehoopt gisteren op de eerste dag van het Europees kampioenschap indooratletiek, de olympische limiet op het verspringen te halen. Ze voelde zich goed, maar tijdens de laatste oefensprong sloeg het noodlot toe. Jaklofsky, in Stockholm deelneemster op de vijfkamp, landde ongelukkig en verzwikte haar enkel.

Ze had de handen voor de ogen toen de fysiotherapeut de enkel inpakte. Later was Jaklofsky weer opgeknapt. Ze zei over een paar dagen weer te kunnen trainen. En de limiet, sprak ze vastberaden, haalt ze nog wel. Vorig jaar sprong ze al acht keer verder dan 6,55 meter. Trainer Van Commenée was minder snel over de klap heen en gebruikte schuttingtaal om zijn gemoedstoestand te omschrijven. “We kunnen dit niet hebben in een olympisch jaar. Bert Paauw zou zeggen: 'ik word hier niet vrolijk van'.”

Paauw, technisch directeur van de atletiekunie, laat zich meestal gematigd uit. Van Commenée is de man van de krasse uitspraken. Zo kreeg hij dinsdag in een gesprek met de top van de KNAU en NOC*NSF te horen dat hij zich wel gematigder mag uitlaten. Hij had met veel branie in de publiciteit gebracht dat financiële beloftes ten opzichte van Jaklofsky niet waren nagekomen. Het misverstand is inmiddels uitgepraat.

De troost voor Van Commenée zijn atlete was dat Jaklofsky ook vorig jaar een enkel verzwikte en toen uiteindelijk een Nederlands record sprong. Misschien vergemakkelijkt de nieuwe blessure de naderende keuze tussen zevenkamp en verspringen. “De zevenkamp is mijn eerste liefde”, zei Jaklofsky voor het EK. Maar met verspringen is meer te verdienen, want er zijn meer wedstrijden. Het is haar specialiteit. Over haar verrichtingen in Stockholm tot het fatale onderdeel (8,49 op 60 horden, 1,70 hoog en 13,26 met kogelstoten) was ze ook maar matig tevreden. Ze stond tiende.

Ook bij het polstokhoogspringen was er geen reden tot vreugde voor Nederland. Zowel Christaan Tamminga als zijn compaan Laurens Looije haalde de finale niet. Al bij de eerste poging van Tamminga over 5,35 meter schoot er kramp in zijn kuiten. Looije sprong over 5,45 en eindigde daarmee dertiende. De nummers elf en twaalf, die als laatsten naar de eindstrijd mochten, haalden dezelfde hoogte, maar hadden een poging minder gebruikt.

Het enige goede Nederlandse nieuws kwam gisteren van Stella Jongmans. Ze won haar serie op de 800 meter in 2.03,54 en haalde makkelijk de finale. Er hadden maar elf loopsters op dit nummer ingeschreven. Jongmans bulkt van zelfvertrouwen en hoopt op een medaille. Voor trainer Haico Scharn hoefde het indoor-uitstapje van zijn pupil niet. Maar de atlete vindt het leuk zichzelf te testen. Scharn: “Ze is veel relaxter dan voorheen, gegroeid als persoonlijkheid. Eerst was ze tijdens de warming up bijvoorbeeld niet benaderbaar. Nu is ze alert en fel”. (ANP)