André Schwartz-Bart

In het CS van 1 maart beschrijft Chaja Polak op voortreffelijke wijze de inhoud en de achterliggende gedachten van André Schwartz-Barts roman De Laatste der Rechtvaardigen. Polak schrijft dat na dit werk, dat in 1959 in Frankrijk met de Prix Goncourt werd bekroond, een stilte volgde en, zo gaat ze verder 'er kwamen geen andere boeken meer, tenminste ik vond ze niet hoe ik ook zocht'.

Ze zijn er echter wel en omdat ik het genoegen heb André Schwartz-Bart persoonlijk te kennen, kan ik enkele aanvullingen hierop geven. In hetzelfde jaar waarin hij de Prix Goncourt won, ontmoette hij Simone, afkomstig uit Guadeloupe, waar zij eerst in Pointe à Pitre, daarna in Parijs en vervolgens in Dakar studeerde. Daarna schreef zij samen met André Schwarz-Bart een boek onder de titel Un plat de porc aux bananes vertes (Een varkensschotel met groene bananen), dat in 1967 bij Editions du Seuil te Parijs werd gepubliceerd. Dit boek moet volgens de schrijver zelf worden gezien als een Prélude bij een cyclus die hij voornemens is te schrijven.

Deze cyclus houdt verband met zijn bekroonde werk, maar gaat nu over de negerbevolking, het voor-koloniale Afrika, de slavenhandel, de slavernij, hun positie in Noord- en Zuid Amerika en die in het huidige Europa. Het eerste deel verscheen onder de titel La Mulâtresse Solitude in 1972 bij Editions du Seuil. Van zijn vrouw Simone Schwarz-Bart, verscheen in 1979 een boek onder de titel Ti Jean L'horizon.