Zing en zwaai mee met de zingende arts

Concert: El Médico de la Salsa o.l.v. Manolín. Gehoord: 6/3 Paradiso. Verder: 7/3 Groningen, 8/3 Zoetermeer, 9/3 Nieuwegein, 10/3 Rotterdam.

Wat moet een mens bij dansmuziek als hij zijn kont niet eens kan keren? Zwaaien met de armen, zo leerde de Cubaanse zanger Manuel Gonzales Hernandez gisteren in Paradiso en hij was best bereid het voor te doen. Links, rechts, voor en achter, wat je al niet met armen kunt doen. Hernandez, die zichzelf 'Manolín' noemt, begon pas in 1993 een professionele muzikale carrière nadat hij eerst als arts in een ziekenhuis had gewerkt, de reden waarom anderen hem 'el Médico' noemen. Hij sleet een paar liedjes aan bekende bands als Charanga Habanera en N.G. La Banda en begon daarna snel voor zichzelf. In 1994 maakte hij een succesvolle eerste cd, Una Aventura Loca, een jaar later Para mi Gente waarmee hij op Cuba een gevestigde naam werd, voor wie men hoge toegangsprijzen kon vragen.

De verklaring voor het succes van deze dokter van de salsa - ook Paradiso was gisteren afgeladen - is niet een revolutionair nieuwe therapie, maar steekt in het samenvoegen van alles wat in het verleden heilzaam werkte. De bezetting van het orkest met onder anderen vier blazers en vier man percussie is zo ongeveer standaard. Men speelt de vertrouwde dansritmen die onder de verzamelnaam 'salsa' vallen (plena, son en rumba) en dat alles in een medium tempo, nooit erg langzaam of te snel.

Doorslaggevend voor het succes van deze jonge groep zijn echter waarschijnlijk de drie heren vóór op het podium met de in keurig grijs kostuum gestoken Manolín in het midden. Ze zingen onophoudelijk gewone liedjes, met een massa herhaling erin en nodigen het publiek uit hetzelfde te doen. Daarbij demonstreren ze hoe eenvoudig dansen op salsa eigenlijk is: een kontje naar rechts, een kontje naar links en dan even draaien om de eigen as, zelfs voor een kreupele mag het geen probleem zijn. Dat Paradiso te vol is voor draaiende kontjes, ook al zijn ze kleiner dan die van het herentrio is wel jammer maar niet rampzalig, bejaardengymnastiek is ook gezellig. Dus zwaaien met die armen, links, rechts, voor en achter, nu ja u ziet maar, wij zien u wel weer volgend jaar.