De smaak van waarden (1)

In zijn pleidooi tegen normatieve ethiek en vóór moreel relativisme - opnieuw een symptoom van de machteloosheid van onze traditionele opvattingen over moraal - verwacht Bart Voorzanger (NRC HANDELSBLAD, 2 maart) dat het zo'n vaart niet zal lopen met onze onenigheid over goed en kwaad. Want onze morele voorkeuren, hoe ongefundeerd ook, zijn niet helemaal willekeurig, zeker niet wanneer ze ons voortbestaan raken.

Dat is een merkwaardige wending in zijn betoog. Er bestaat dus tòch 'iets' waarop onze smaak wordt gebaseerd: ons verlangen om voort te bestaan. De ongefundeerde waarden van Voorzanger doen dienst als overlevingsstrategie - en dat is wel iets anders dan een kwestie van smaak. En iets anders dan een kwestie van esthetiek.

Het lijkt erop dat deze filosoof morele waarden als kwestie van smaak behandelt zonder zich afgevraagd te hebben waar die smaak dan vandaan komt. Zou onze smaak misschien toch een kwestie van gemeenschappelijk aangenomen waarden kunnen zijn?