Buikhuisen

Ton van Raan stelt in W&O van 15 feb. dat de voormalige criminoloog Buikhuisen door linksistische razernijen van lieden als Hugo Brandt Corstius en Cherry Duyns 'uit zijn werk gehaald is' en van fascistische sympathieën werd verdacht. Ik heb de vijftien columns van Brandt Corstius uit 1978 er nog eens op nagelezen. Vooral de eerste zeven zijn - in tegenstelling tot de bewering van Van Raan - goed geargumenteerd en met kennis van zaken opgebouwd. Dus in no. 8 wordt, expliciet met tegenzin wegens de beladenheid van de term, maar wederom beargumenteerd het onderzoeksplan (niet Buikhuisen zelf) bestempeld als fascistisch ideeëngebied. (M.i. ware 'nationaal-socialistisch' adequaat geweest). Voor het 'uit het werk halen' verwijs ik alleen naar een Hoofdartikel in NRC Handelsblad d.d. 18 juni 1980, dat niet door Cherry Duyns geschreven is.

Naast de felle kritiek van bijvoorbeeld Schuyt en Dessaur kan gekeken worden naar voorzichtiger geformuleerde, maar niet minder elementaire kritiek van vakgenoten. (o.m. Fijnschrift voor Criminologie 1980 no. 2). De bewering van Van Raan is dus volstrekt onjuist en ongegrond, maar weerspiegelt wel 'de heersende mening' als de laatste jaren geëtaleerd in de media.