Molly Metal speelt met dubbele energie

Concert: Metal Molly. Gehoord: 1/3 Melkweg, Amsterdam. Herhaling: 22/3 Willem II, Den Bosch; 23/3 Rotown, Rotterdam; 29/3 Doornroosje, Nijmegen; 8/4 Paaspop, Zieuwent. 26/4 Tagrijn Hilversum; 3/5 't Ukien Kampen; 4/5 De Kelder Amersfoort.

Het Belgische Metal Molly voert een indrukwekkend offensief in ons land. Sinds ongeveer een half jaar is de groep iedere maand voor een paar optredens ter plaatse, alsof ze het Nederlandse publiek niet de kans wil geven haar te vergeten.

Metal Molly is een van de Belgische groepen die na de doorbraak van dEUS aan de oppervlakte zijn gekomen. De groepsnaam is misleidend: de band speelt geen metal en is niet vrouwelijk. Metal Molly is een jongens-trio dat zich behalve door een tomeloze drang tot optreden, ook onderscheidt met opgewonden rockmuziek. De hoeveelheid energie die de groep op de cd Surgery for Zebra en bij live-optredens ten toon spreidt wekt een indruk van grote levenslust.

Want alles gebeurt met dubbele inzet. Drummer Guido Goudens drumt voor twee, de gitaar van Allan Muller lijkt tegelijkertijd te soleren èn voluit de akkoorden te spelen, en de zang wordt letterlijk tweevoudig gebracht: Allan Muller en bassist Pascal Deweze zingen bijna constant samen, waarbij Deweze de tweede stem verzorgt.

Vreemd genoeg lijken beide stemmen samen op één andere stem, en wel die van Kurt Cobain. De samenzang kan zorgen voor mooie accenten, als Deweze, die Muller steeds trouw volgt, ineens zijn eigen weg gaat - als hij ter introductie van het refrein langzaam naar hogere regionen oprukt en zo tersluiks het accent verlegt. Daardoor hebben de songs, wel spetterend uitgevoerd, vaak een trapsgewijze opbouw.

Een nadeel van dit soort zang bij een live-concert is wel dat de specifieke kenmerken van de individuele stemmen verloren gaan, en dat de zang vlak klinkt. Teveel fleurige kleuren door elkaar leiden immers tot bruin.