De vrucht van een virtuele relatie

Vroeg of laat moest het ervan komen: Neerlands eerste Internetbaby. Afgelopen dinsdagavond, om half acht, zag Maximiliaan het levenslicht, zoon van draak@dds.nl en auk@xs4all.nl. Daags na de geboorte beschikt de kleine over een eigen home-page, compleet met foto's, echo's en een geluidsopname van zijn kloppend hartje (http://www.xs4all.nl/ãuk/baby.html).

Draak en Auk - in het dagelijks leven bekend als Laura Scheenloop (31) en Michiel Aukes (33) - leerden elkaar via het zogeheten Digicafé van de Amsterdamse Digitale Stad kennen in november 1994. Het was liefde op het eerste gezicht, of beter, beeldscherm. Zoals dat gaat met 'netrelaties' verliep het contact aanvankelijk alleen virtueel. Na de nodige e-mail en webchats ontmoetten de twee elkaar in levenden lijve op een feest van Digitale Stad-bewoners. “Wereldwijd zijn er veertig miljoen mensen aangesloten op het net”, zegt Aukes, “de kans is groot dat er twee bij zijn die elkaar leuk vinden.” Geheel in stijl deed hij zijn huwelijksaanzoek in het Digicafé. “Mensen doen dat daar wel vaker, maar Draak nam het tot mijn verbazing serieus.”

Aukes beaamt dat in een Internet Relay Channel (IRC ), zoals het Digicafé, de meligheid vaak de boventoon voert en dat het lastig valt uit te maken of mensen ook zijn wat ze zeggen te zijn. “Niemand is de baas op zo'n IRC. . Je kunt er wel afgetrapt worden als je te veel met flauwekulteksten smijt. Sommige deelnemers meten zich een andere identiteit aan, maar Draak en ik vinden het makkelijker en leuker om onszelf te zijn.” Zoals velen met hen, wat blijkt uit het toenemende aantal IRC -stellen. Het voordeel van Internetcontact noemt Aukes de grote openheid door de anonimiteit van de deelnemers.

Niet alleen dankt Maximiliaan zijn verwekking aan het Net, ook zijn naam kwam digitaal tot stand. In de maanden voor zijn geboorte riepen zijn aanstaande ouders de Internetgemeenschap op een originele naam te verzinnen. “Zo'n honderd mensen reageerden. Max kwam als absolute winnaar naar voren”, vertelt Aukes.

Het ouderschap laat Aukes en Scheenloop niet onberoerd. Hun mailbox loopt over van de gelukwensen, en ook de telefoon blijft rinkelen. Het hebben van 's lands eerste Internetbaby is een fulltime job.

Onmiddellijk na de geboorte - die uiteraard via Internet wereldkundig werd gemaakt - drongen netvrienden aan op fotomateriaal van de boreling. “Ik had alleen een polaroidje, die heb ik meteen ingescand en op mijn homepage gezet.” Later volgden echo's die hij nog had liggen. En zelfs de hartslag kunnen Internetgebruikers door middel van een geluidsfile beluisteren. De kersverse ouders zien geen probleem in het feit dat deze intieme informatie door iedereen kan worden opgevraagd. “Zulke foto's laat je toch ook aan je collega's zien?”

Maximiliaan maakt het intussen 'hartstikke goed'. Het zal geen verbazing wekken dat er in Max een toekomstig netsurfer schuilt. Wanneer hij over een jaar zijn vingers kan bewegen, zal zijn laptopje worden aangesloten op het netwerk van zijn ouders.