Nieuwe wielerploeg doet zelf de was

Het nieuwe wielerseizoen is vandaag officieus van start gegaan met de Belgische semi-klassieker Omloop Het Volk. Nederland wordt dit jaar vertegenwoordigd door drie profploegen. TVM en Rabobank zijn wellicht bekende geldschieters. Wat is het geheim van Foreldorado?

AMSTERDAM, 2 MAART. Wie haalt de nationale wielersport uit het slop? Een Drentse verzekeraar timmert al meer dan tien jaar aan de weg. De tweede bank van Nederland heeft zich dit seizoen aangediend. Samen zijn de wielerploegen TVM (Priem) en Rabobank (Raas) goed voor ongeveer twintig miljoen gulden. De twee ploegleiders praten over hoogtestages en hartslagmeters. Daarmee hopen ze het kwaliteitsverschil met de Zuideuropese coureurs te nivelleren.

Hoe help je de nationale wielersport uit het slop? Als basis voor succes dient een goede medische begeleiding en een gedegen eigen jeugdopleiding. In Italië en Spanje heeft elke serieuze profploeg een team van doktoren en een aparte juniorenafdeling. De opvolgers van Chiappucci en Indurain dienen zich al aan. In Nederland wordt het belang van een professioneel geleide jeugdploeg niet langer onderschat. TVM begon enkele jaren geleden een samenwerkingsverband met de amateurs van Koga. Rabobank heeft deze winter een eigen organisatie op poten gezet.

De Zeeuwen Raas en Priem krijgen dit jaar concurrentie van parttime-ploegleider Frits Schür. De heftruckchauffeur uit het Gelderse Didam heeft iets meer dan twee miljoen gulden ter beschikking voor de Foreldorado-Golff-ploeg. Tien professionals en veertien amateurs verdedigen het oranje-gele tricot. “Rabo en TVM zijn een gulden, wij zijn een kwartje, maar we willen vijftig cent worden”, zo verwoordde Schür eergisteren zijn ambitieuze plannen tijdens de ploegpresentatie op de Amsterdamse fietsbeurs.

Een kermisploegje wordt Foreldorado spottend genoemd. TVM-coureur Jeroen Blijlevens vergeleek het kleurrijke tenue van het nieuwe gezelschap met een carnavalspak. Een dag later werd Blijlevens in de sprint van de Ronde van Mallorca verslagen door Godert de Leeuw, een van de laatbloeiers bij Foreldorado. Weer een dag later werd De Leeuw door zijn rivalen vakkundig in de hekken gereden, met een gebroken sleutelbeen als gevolg. “Alles bij elkaar een teken dat we niet voor spek en bonen meerijden”, zegt zijn ploegleider.

Als coureur won Schür twee keer Olympia's Ronde, als ploegbaas heeft hij de beeldspraak aardig onder de knie. “Je moet deze ploeg vergelijken met een locomotief die wordt voortbewogen door de twee sponsors. De trein bestaat uit verschillende wagons: eentje voor de profs, eentje voor de amateurs en eentje voor de jeugd. Elke renner kan een schuifdeur openmaken en in de voorste wagon terechtkomen. Sommigen zullen helaas eerder moeten uitstappen.”

Als leider van de amateurploeg Europolis had Schür op nationaal niveau zijn sporen verdiend, voordat hij in 1995 met de liefhebbers van Foreldorado aan de slag ging. Hij leidde jonge renners op voor het grote werk, maar zag tot zijn teleurstelling steeds minder kansen voor de jeugd. Daarom wilde hij dolgraag een gecombineerde formatie samenstellen. “Ik was altijd afhankelijk van derden, nu heb ik alles gelukkig zelf in de hand.”

Schür dankt de nieuwe mogelijkheden aan zijn hoofdsponsor L.P. Brouwers. De directeur van Foreldorado speelde al eerder met de gedachten een profploeg te sponsoren. In 1982 had hij grote plannen, maar de beoogde formatie - met oud-Tourwinnaar Jan Janssen aan het hoofd - bleek financieel onverantwoord. “Sindsdien borrelde het door mijn hoofd”, zegt Brouwers die zelf een matig renner was. “Ik ben op de fiets heel wat keren gestorven, daarom kan ik me goed in deze jongens verplaatsen.”

In vloeiend Limburgs vertelt de eigenaar van het Gulpense gezinspark over de “unieke situatie” in Foreldorado. Brouwers heeft een vakantiewoning ter beschikbaar gesteld aan de renners. Die kunnen overdag lekker trainen in het heuvelland, 's avonds doen ze eigenhandig de was en kijken ze gezamenlijk naar een spannende speelfilm. Ondertussen controleert mevrouw Brouwers of de proviandkast moet worden bevoorraad.

De gemoedelijke sfeer bij Foreldorado staat haaks op de harde lijn die ploegleiders als Raas en Post in het verleden nodig achtten. De huidige generatie wielrenners gedijt beter in een vriendelijke omgeving, rijdt beter als de ploegbaas met zachte hand regeert. Billenkoek bestaat niet meer in in het peloton.

Eddy Bouwmans ging vorig jaar bij de ploeg-Raas gebukt onder een strak regime. Hij stelde ernstig teleur en mocht vertrekken. Dit seizoen is hij de kopman van Foreldorado. Hij noemt het collectief van Schür en Brouwers “een mooi initiatief van twee wielergekken”. Rancuneuze woorden jegens zijn oude ploegbaas die hem al had afgeschreven, krijgt hij niet over zijn lippen.

“Ik heb het hoofdstuk-Raas op 31 december '95 afgesloten. Ik wil nu voor mezelf beter rijden, niet voor Raas. Ik voel me hier meer op mijn gemak. Het is een echte vriendenploeg, ondanks de verschillende achtergronden. De profs en de amateurs vullen elkaar goed aan. En de vrouwen gaan leuk met elkaar om, dat is ook belangrijk. Vergeet niet dat wij heel vaak van huis zijn.”

Het nomadenbestaan van de gemiddelde wielerprof geldt in mindere mate voor de beroepsrenners van Schür en co. Van de grote ronden rijden zij alleen de Vuelta. Het programma is beperkt maar biedt volgens Schür voldoende perpectief. Van de klassiekers heeft hij zijn hoop gevestigd op de Amstel Goldrace en de Henninger Turm. De Ronde van Zwitserland is een redelijk alternatief voor de afwezigheid in de Tour de France.

Behalve Bouwmans (28) is John Talen (31) een gevestigde naam in de nieuwe ploeg. Het tweetal heeft qua salaris fors moeten inleveren, maar kreeg er een hoop arbeidsvreugde voor in de plaats. Omdat Schür lang niet alle dagen beschikbaar is, voelen de routiniers een extra verantwoordelijkheid. Ze zijn het verlengstuk van hun ploegbaas. Bouwmans regelt het materiaal, Talen verzorgt de boekhouding. Misschien is er voor de pas afgestudeerde econoom en wieleramateur Jurgen Gilsing ook nog een belangrijkere rol weggelegd.

De onzekere toekomst noopt Frits Schür ertoe zijn huidige baan bij een staalfabriek aan te houden. Hij mag zo veel vrije dagen opnemen als hij zelf wil, maar een vrijwillig ontslag is hem van alle kanten afgeraden. Wat gebeurt er als het succes van Godert de Leeuw geen vervolg krijgt? Of wat gebeurt er als Bouwmans en Talen zich in de kijker rijden bij een grote, lucratieve sponsor? Schür is niet bang voor een eventuele leegloop. “De jongens hebben voor twee jaar getekend. Misschien dat een contract tegenwoordig weinig meer zegt, maar eerlijkheid duurt toch het langst. Ze hebben gekozen voor de opbouw, dan zul je wel gek zijn om na een jaar weer te verkassen.”

Om de arrogante houding van de concurrerende ploegen wenst Schür zich evenmin druk te maken. “Maar de collega's moeten me niet tegen het zere been trappen. Dan word ik op een sportieve manier agressief en die agressie breng ik over op mijn renners. We hebben in Spanje laten zien dat we niet zomaar een ploegje zijn. We zullen ons op een waardige manier manifesteren.”