Bestuurscrisis Dantumadeel na grondaankoop raadslid

In het anders politiek zo rustige Dantumadeel is een rel uitgebroken wegens een omstreden grondtransactie.

DAMWOUDE, 2 MAART. Eindelijk is er een stok gevonden om een hond te slaan, vindt L. de Boer. De raad van Dantumadeel heeft met negen stemmen voor en zes tegen het vertrouwen opgezegd in hem en zijn partijgenoot wethouder H. van der Kwast. Beiden zijn lid van de lokale partij Dantumadeel '82. De rancune bij de overige vijf fracties (CDA, PvdA, VVD, RPF/GPV en SGP) in de raad tegenover D'82 zit zo diep dat ze de grondtransactie hebben aangegrepen om de lokale partij in een kwaad daglicht te stellen, vermoedt De Boer. Rancune en jaloezie over de eclatante zege bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 in Dantumadeel, toen D'82 van twee op zes zetels kwam en daarmee de grootste fractie werd. Een fractie die bestond uit ex-CDA'ers en oud-PvdA'ers...

Negen maanden geleden stemde de raad in het Friese plaatsje in met een grondruil tussen de gemeente en de Doopsgezinde kerk. Raadslid De Boer, die namens de kerk waarvan hij lid is de onderhandelingen voerde, onthield zich van stemming. Bij geruchten hoorde raadslid S.H. de Vries (RPF/GPV) dat De Boer een stuk grond bezat (van 4.600 vierkante meter), dat de kerk met de gemeente had geruild. Volgens de vijf fracties in de raad had hij de toch al moeizame onderhandelingen opgehouden om deze lap grond - waarvan een deel naast zijn oprijlaan ligt en die hij wilde kopen - binnen de overeenkomst te krijgen. Dit perceel zou hij van de kerk hebben gekocht, nog vóórdat die het officieel in eigendom had. De Boer betaalde er 15.000 gulden voor, 18.000 gulden minder dan wanneer hij het van de gemeente had gekocht. De fracties beschuldigen hem van handel met voorkennis. Burgemeester J. Eggens, nog maar enkele weken in functie, heeft na overleg met de Friese commissaris Hermans besloten een onafhankelijk onderzoeker aan te stellen.

Dantumadeel (19.000 inwoners) is dringend op zoek naar bouwkavels voor woningbouw, waarna de grondruil in gang werd gezet. Uiteindelijk kreeg de Doopsgezinde gemeente drieëneenhalf keer zo veel grond, als dat het de gemeente in ruil teruggaf. De raadsfracties zetten niet alleen vraagtekens bij de twee petten die De Boer op had: die van raadslid en van kerkelijk bestuurder die onderhandelde met de gemeente, maar vinden tevens dat eigenbelang bij hem prevaleerde. Immoreel voor een raadslid, vindt De Vries. “Er is duidelijk sprake van handel met voorkennis.”

Niet alleen het vertrouwen in De Boer, maar ook in dat van wethouder Van der Kwast is opgezegd. Van der Kwast moet op de hoogte zijn geweest van de zaak, vinden de fracties. De wethouder is van mening dat er niets onoorbaars is gebeurd. “Bij de onderhandelingen die ik met de kerk voerde, waren drie ambtenaren aanwezig. Alles is bij de notaris vastgelegd en is openbaar.”

Raadslid E. Peterson van D'82 staat vierkant achter De Boer. Niet omdat het zijn buurman is, maar omdat hij ervan overtuigd is dat deze zuivere beweegredenen had. “Hij heeft al een erf van 1200 vierkante meter en zit echt niet om meer te springen. Op dat stukje rotgrond wil hij als hobby wat kerstbomen en coniferen kweken.”

Het andere deel van de grond had hij gereserveerd voor een pony van het zoontje van zijn vriendin. Peterson: “Louter privémotieven dus.” Na de ruil heeft de kerk het bewuste perceel eerst nog te koop aangeboden in het kerkblad en riep de dominee van de preekstoel gegadigden op. Peterson: “Niemand meldde zich. Toen heeft De Boer het gekocht. Er is niks geritseld.”