De rondedans

Wat voor weer was het op 14 oktober 1888? Dat hoef je niet op te zoeken. Kijk maar naar de plaatjes, dan weet je het meteen. Het huis waarvan je net een paar ramen ziet stond in de Engelse stad Leeds. Je zegt dat er niet veel gebeurt? Voor Auguste Le Prince was het de dag van z'n leven en juist hem kun je niet eens in de tuin zien.

De familie ging die zondag eerst naar de kerk. Wat zagen de schoonouders van Auguste er deftig uit. Sarah droeg donkere kleren en Joseph had z'n wijde jas met slippen aan. Hun verzorgster Annie droeg een lichte japon. Adolphe, de zoon van Auguste, had net als z'n grootmoeder iets donkers aangetrokken. Ze wisten dat er die dag iets zou gebeuren dat misschien wel belangrijker was dan de hele kerk.

Wat Auguste aan had weten we niet. Hij stond achter de camera. Die had hij 's morgens op een driepoot in de tuin gezet. Misschien denk je nog steeds niets bijzonders te zien. Vier mensen die net naar de kerk zijn geweest, meer niet. Of vraag je je af waarom die plaatjes zoveel op elkaar lijken?

Auguste Le Prince nam geen genoegen met het fototoestel. Hij was een uitvinder die bewegende mensen wilde vastleggen. In z'n laboratorium had hij jaren aan een echte filmcamera gewerkt. Die wilde hij in de tuin voor het huis van z'n schoonouders gaan testen.

Wat zou hij z'n familie laten spelen? Auguste was de eerste regisseur, maar hij had geen verhaal om te verfilmen.

“Wat moeten we nou doen?”, vroeg z'n schoonvader.

“Loop maar wat”, zei Auguste, “dans anders een beetje.”

Annie schrok zo van die opdracht dat ze niet van haar plaats kwam en recht in de camera keek. Ze dacht nog steeds dat ze werd gefotografeerd.

De schoonouders van Auguste hadden het wel begrepen. Ze dansten in het rond. Vooral de jasslippen van Joseph zijn mooi. Op de als foto afgedrukte filmbeeldjes zie je ze bewegen.

Wonderlijk dat die allereerste scène bewaard is gebleven. Auguste Le Prince zelf raakte wel zoek. Twee jaar na het rondedansje nam hij op het Franse station Dijon afscheid van z'n broer. Hij zou naar Parijs gaan en daarna naar New York, waar z'n vrouw en kinderen op hem wachtten. Niemand heeft hem ooit teruggezien. Hij was spoorloos verdwenen.

Wie denkt er in de bioscoop ooit nog aan Auguste Le Prince? En toch zijn uit die tuin in Leeds alle andere filmverhalen voortgekomen.