Homeopathie (17)

Als Piet Borst zich nader had geïnformeerd over homeopathie, dan was een groot deel van zijn artikel ongeschreven gebleven. Hij schrijft dat Hahnemann beter de moeite had kunnen nemen kina uit te testen op meer mensen. Wel, als de heer Borst een kwartiertje zou nemen voor het lezen van elke test van kina die door Hahnemann (en anderen) volgens een uitgebreid en strikt protocol op vele proefpersonen is gedaan, dan komt hij voorlopig niet meer toe aan het schrijven van artikelen. Want een van de principes van de homeopathie is ook zeker dat een klachtenbeeld van een homeopatisch middel zijn waarde krijgt door het middel terdege en zeer uitgebreid te testen op zoveel mogelijk mensen.

Dat een homeopatisch middel hetzelfde effect zou hebben als een placebo, een suggestie-werking, is een vaak gebruikte vergelijking. Echter, het zou nuttig zijn als Borst kennis neemt van de volgende vragen en feiten:

Stel, er zijn enkele serieuze middelen voor de patiënt, gekozen volgens de regels van de klassieke homeopathie. Het eerste middel doet niets, het tweede evenmin en na het derde middel blijft de patiënt gedurende jaren vrij van migraine-aanvallen. Hoe kan een placebo-effect nu worden verklaard? Waarom wel effect bij dat ene middel en geen bij de andere?

Zijn dieren, planten en kleine kinderen ook bevattelijk voor het placebo-effect? Als het bij homeopatische middelen zou gaan om een placebo-effect, dan zou er bij planten, dieren en kleine kinderen geen effect moeten zijn. Maar in al deze gevallen, en juist bij kleine kinderen, zijn er spectaculaire verbeteringen.

Afhankelijk van het feit welke 'onstoffelijke' potentie van een bepaald middel in water wordt 'opgelost', ontstaat een ander kristallistiepatroon van de waterdamp op een onderkoelde glasplaat die boven die oplossing wordt gehouden. Dat zou niet moeten kunnen, niettemin gebeurt het wel. Zonder nu precies aan te geven wat het werkingsprincipe van een homeopatisch middel kan zijn, is het niet te ontkennen dat eenvoudige proefjes aantonen dat een dergelijke werking er eenvoudigweg is.

Het is helaas wetenschappelijk gebruik om te ontkennen wat men niet kan plaatsen binnen het opgestelde model. Het is jammer dat Borst zich in die traditie begeeft.