Feyenoord saai, maar wel succesvol

MAASTRICHT, 29 FEBR. Nog niet zo lang geleden hokten bourgondïers, notabelen en burgerlui samen in het knusse stadion De Geusselt om hand in hand te genieten van het aanvallende, doordachte en soms oogstrelende voetbal van MVV. De Maastrichtse club trok destijds onder leiding van voetbalonderwijzer Sef Vergoossen volop de aandacht. Enigszins naïef meende men daar dat alleen mooi voetbal succes oplevert. Nu speelt de club in de middenmoot van de eerste divisie, nadenkend over de zonden, nagenietend van mooie tijden, zwoegend en op zoek naar de juiste strijdmethode. Frans Körver is nu de trainer, een man die van strijd houdt, die recht door zee wil voetballen. Een beetje op de manier zoals Feyenoord dat de laatste jaren deed. Op die wijze bestreden de Maastrichtenaren gisteravond de club die een traditie heeft op te houden als cupfighter - in de laatste vijf seizoenen vier keer eindwinnaar, in 26 duels 22 overwinningen, drie gelijke spelen (gevolgd door winst na strafschoppen) en één nederlaag tegen Ajax.

Feyenoord won met 2-1 en plaatste zich weer voor de halve finale. Maar de Rotterdammers moesten bekennen dat ze bijna waren verrast door de gretige MVV'ers. Nog niet zo lang geleden zou Feyenoord glimlachend en hautain op de opgewonden dadendrang van een tegenstander hehben gereageerd.

Een schop hier, een boze blik daar en het karwei was geklaard. Maar de stoere jongens zijn verdwenen en hebben plaats gemaakt voor bescheidener types. Bij MVV zijn daarentegen de leuke voetballers, zoals Visser, Lanckohr, Scheepers en Meijer verkocht en opgevolgd door straatvechtertjes als de Hagenaar Gentile.

Het moet gezegd dat de wedstrijd van gisteren in De Geusselt, die zowaar achtduizend toeschouwers trok, daardoor een aantrekkelijker karakter kreeg. Van enige fantasie, talent of kunstzinnigheid was weliswaar geen sprake - behalve bij de oudgediende van MVV, Maurice Hofman - , maar er was spektakel. Na elf minuten scoorde Hofman met een prachtig schot vanaf de rand van het strafschopgebied na een communicatiestoornis in de Feyenoord-verdediging waarin Ronald Koeman niet stond opgesteld wegens een schorsing. De voorsprong was verrassend, maar iedereen begreep dat Feyenoord terug zou slaan.

Een half uur later stond Feyenoord al weer met 2-1 voor. Een simpele omzetting in de aanvalslinie (linkerspits Vos ging naar het centrum, Larsson naar de plaats van Vos) bracht zoveel verwarring in de MVV-defensie teweeg dat doelpunten niet konden uitblijven. Eerst bediende Larsson Vos, die koppend scoorde, vervolgens legde Larsson de bal klaar voor Van Bronckhorst die van dichtbij de bal in de hoek schoot.

Eigenlijk had Feyenoord nog een strafschop moeten krijgen toen doelman Van Duynhoven Taument bij uit het uitlopen omverkegelde, maar scheidsrechter Blankenstein was een andere mening toegedaan. De wedstrijd bleef daardoor echter leuk, met kansen voor beide doelen. De beste was voor de weer eens zwakke Taument, die in zeer kansrijke positie de bal naast schoot. Huysen kreeg ook een heel mooie mogelijkheid van de warrige Feyenoord-defensie waar libero Bosz handen en voeten tekort kwam om de fouten van zijn collega's te corrigeren.

MVV had meer verdiend op grond van werklust en gedrevenheid. Maar de routine van Feyenoord was doorslaggevend. Kennelijk kan de Rotterdamse ploeg dat onder trainer Haan beter uitbuiten dan voorheen.

De franje ontbreekt, de speelsheid is verdwenen. Feyenoord speelt saai, maar degelijk en dat resulteert in een opvallende prestatie: sinds 24 november van het vorig jaar (nederlaag tegen Fortuna Sittard) verloor de ploeg niet meer en staat Feyenoord weer in de halve finale van het nationale bekertoernooi.