KAASGEDICHT

Gedurende mijn hele middelbare schooltijd kreeg ik boterhammen met belegen kaas mee naar school.

Niks erg. Ik houd van kaas. Schreef Erica Young niet een gedicht waarin onze Gouda voorkomt? Gelukkig heb ik bijgeleerd en ontdekte dat er behalve de belegen Goudse nog zoveel meer soorten en nationaliteiten zijn waar ik dol op ben. Tot de top drie behoort de Vacherin du Mont d'or. Patrick Rance wijdt er in zijn 'French cheese book' (een fantastisch naslagwerk waarin deze Engelsman alle Franse kazen beschrijft) enige lyrische zinnen aan. De ronde vacherin ligt op een plankje en wordt bijeengehouden door de bast van een spar. De korst heeft een bleek gele tot roze gouden kleur. Van binnen is de kaas zo zacht dat hij bij het aansnijden onmiddellijk wegloopt. Rance raadt aan om vooral ook die bast af te likken, die vervolgens in een open vuur wordt geworpen. Mijn advies: maak in het midden een opening en lepel de kaas hebzuchtig in je eentje uit. Voor zover dat mogelijk is, want de vacherin is niet bepaald klein van stuk. Lekker bij de vacherin is warm bruin brood of uitstekende in de schil gekookte aardappels. Met een beetje goede wil is er in de buurt een winkel te vinden waarvan de eigenaar, omdat hij het juiste kaasgevoel bezit, bereid is deze kaas - die als een gedicht smaakt - in zijn assortiment op te nemen.

    • Anne Scheepmaker