Craxi wil Italië in voor behandeling

ROME, 28 FEBR. De advocaten van de Italiaanse oud-premier Bettino Craxi, een hoofdrolspeler in de smeergeldschandalen, hebben de justitie vanmorgen gevraagd de arrestatiebevelen tegen hem in te trekken omdat hij medische behandeling nodig heeft wegens gangreen en suikerziekte.

Craxi houdt zich al een paar jaar schuil in zijn villa in de Tunesische badplaats Hammamet. Tegen hem lopen drie internationale arrestatiebevelen wegens corruptie. Hij is daarnaast drie keer bij verstek veroordeeld in corruptieprocessen.

De plaatsvervangend hoofdofficier van justitie in Milaan, Gerardo D'Ambrosio, zei in principe geen bezwaar te hebben tegen het intrekken van de arrestatiebevelen. “Wij hebben steeds zieke personen gerespecteerd”, zei D'Ambrosio gisteren. Hij onderstreepte dat een definitief besluit door een rechter moet worden genomen.

Een mogelijke terugkeer van Craxi heeft meteen tot felle polemieken geleid. De federalistische Lega Nord en de ex-neofascistische Nationale Alliantie (AN), die beide groot zijn geworden op de golven van het protest tegen het oude bestel, zeiden dat Craxi bij een eventuele terugkeer naar Italië in zijn ziekenhuisbed bewaakt zou moeten worden door politie, net zoals bij andere verdachten gebeurt. “Niemand moet denken dat na alles wat er is gebeurd, we dat allemaal kunnen vergeten”, zei AN-senator Riccardo De Corato.

De voormalige socialistische leider is vrijdag, zondag en gisteren geopereerd wegens gangreen aan zijn linkervoet. De behandeling daarvan wordt bemoeilijkt wegens suikerziekte. Craxi's advocaat liet in het midden of Craxi zich in Italië of elders in Europa zou willen laten behandelen en zei dat hij op dit moment niet vervoerd kan worden.

D'Ambrosio heeft de afgelopen tijd een paar geruchtmakende vraaggesprekken gegeven waarin hij zegt dat Craxi niet tot zondebok moet worden verheven. “We zijn het onderzoek Schone Handen niet begonnen om te zeggen dat politici steelden om zichzelf te verrijken,” zei D'Ambrosio gisteren. “Er was een systeem dat Italië naar het bankroet leidde. Ik stel me voor dat sommige politici er persoonlijk op vooruit zijn gegaan, maar het fenomeen van de steekpenningen was een geval van corruptie waarbij politici, ondernemers en allerlei functionarissen en ambtenaren betrokken waren.”