Kopieerkosten (1)

Ik hoor nu al protesten als ik inval bij de balie om readers te verkopen op basis van de huidige auteursprijzen (zie 'Informatiejunks in de maak', NRC HANDELSBLAD, 15 februari).

Je komt voor een reader van meer de honderd pagina's al gauw boven de 50 gulden. Voor een gemiddelde student is dat onoverkomelijk. Men gaat er zelfs toe over een verzameling artikelen bij de bibliothecaris te leggen, waaruit studenten individueel kopiëren. Zoveel mogelijk wordt het lage tarief van de bijdrage onder de 25 pagina's benut. Allerlei vermijdend gedrag is dagelijks onderwerp van gesprek in de wandelgangen van de universiteit. Zo gaan docenten er toe over zelf een boek of artikel schrijven (vaak een 'compilatie' van bronnen). Een eigen verhaal op floppy uitgeven komt ook al voor. Allerlei vormen van 'alternatief' lesmateriaal circuleren. Het is zeker onderwijsvernieuwend, maar het kan nooit de vernieuwing zijn die wordt bedoeld. Want studenten worden vanuit kostenoverwegingen soms wel degelijk getracteerd op kwalitatief minder/verouderd materiaal. Het beleid van universiteiten is: tussen de marges van de regeltjes doorglippen, alternatieven aanbieden waar nog geen regelgeving voor is etcetera. Om vervolgens voor een nieuwe verassing te worden geplaatst, zoals de TU Delft door Elsevier.

    • René Glasbeek