Wilhelmina eenzaam en alleen in Kamer

Voor politici en journalisten was ze jarenlang een baken in een woelige wereld. Onwrikbaar stond ze op de meest strategische plaats in het oude Tweede-Kamergebouw, ergens tussen zittingszaal, restaurant en toiletten: eenzaam, maar niet alleen. “Ik zie je bij Wilhelmina ”, stond synoniem voor een afspraak, voor het uitwisselen van het nieuws en voor het signaleren van de meest actuele politieke bewegingen. 'Wilhelmina' was de marmeren buste van de vroegere koningin op 14-jarige leeftijd, zoals die in eind vorige eeuw was vervaardigd door de Haagse beeldhouwer Bart van Hove.

Wilhelmina zag het allemaal gebeuren. Zo ontwaarde ze in formatietijd Ed van Thijn met een gehaktbal op een theeschotel op weg naar het zoveelste fractieberaad, schoof Jan Schinkelshoek, de spreekbuis van Bert de Vries, regelmatig voorbij met kelkjes jenever voor zijn baas en zocht Ed Nijpels in formatietijd vaak haar gezelschap om na besprekingen bij de informateurs aan journalisten de laatste ontwikkelingen toe te lichten.

Sinds vorige week is het oude Kamergebouw weer officieel in gebruik. Maar Wilhelmina ontbreekt op die strategische plaats in de vroegere wandelgangen. De buste is verdwenen naar een afgelegen plaats, waar vroeger het CDA huisde en nu de J.M. den Uylzaal is ingericht. Bankjes ontbreken en strategisch is de plaats allerminst. Wilhelmina staat daar eigenlijk eenzaam en alleen. (KvdM)

    • Mark Kranenburg
    • Kees van der Malen
    • Robert Giebels