NDT2 met 'Skew-whiff': altijd weer lokt er een andere melodie

Gezelschap: Nederlands Dans Theater 2, nieuw werk: Skew-whiff, choreografie en decor: Paul Lightfoot, muziek: Gioacchino Rossini, kostuums: Sol León, licht: Tom Bevoort. Muzikale medewerking: Noordhollands Philharmonisch Orkest olv Lucas Vis. Gezien: 22 februari, AT&T Danstheater, Den Haag. Toernee t/m 15 maart. Inl 070-3609931

Als je de titel van Paul Lightfoots nieuwste werk Skew-whiff (vrij vertaald uit balans), hardop uitspreekt kan je daar al iets van het karakter en sfeer van de choreografie in ontdekken. De klank s staat voor de overvloed van razendsnelle bewegingen met heen en weer schietende ledematen, de daaropvolgende harde k brengt in die overvloed de staccato-achtige elementen aan die als punten en uitroeptekens fungeren. De diep doorgebogen hurkhoudingen, de melodische schwung en de soepele langs en door elkaar glijdende lichamen worden weerspiegeld in de ew, en in het woord whiff klinkt de flitsende, vluchtige vaart waarmee de bewegingen door elkaar, door de ruimte en door de lichtbanen tuimelen. Maar dat is nog niet alles, want dan is er ook nog de vindingrijkheid, de uiterst complexe chaos die prachtig geordend blijkt, plus allerlei, als terloops gepresenteerde snufjes prikkelende humor en de volstrekt onvoorspelbare, snel wisselende overgangen van de ene stemming naar de andere.

De drie mannen en die ene vrouw in hun nauwsluitende vleeskleurige kostuums (Sol León) lijken op oerwezens, die als dieren direct en onberedeneerd reageren op situaties, geluid en omgeving. Ze manifesteren zich als eenlingen, dagen elkaar uit, sluiten zich aaneen of trekken zich plotseling even volledig terug uit de actie. Ze veroorzaken onrust bij zichzelf en bij de anderen, laten zich meevoeren door de muziek (de bruisende ouverture La Gazza Ladra van Rossini), of gaan er net even tegenin. Er ontstaan zeer korte duetjes waarin de vrouw van de ene man naar de andere draait, springt, glijdt of getild wordt zonder dat er een echte relatie ontstaat - daarvoor is immers geen tijd want er wacht weer een andere activiteit, er lokt een andere melodie. Met Skew-whiff word je tien minuten meegesleept door een wereld vol verwarrende, van rijke details voorziene dans, briljant uitgevoerd door Shirley Esseboom, Patrick Marin, Brynjar Bandlien en de steeds meer opvallende Joe Kanamori. Met de drie prachtige Van Manen-werken Concertante, Two en Grosse Fuge vormt Skew-whiff een programma waarmee NDT2 weer eens zijn topkwaliteit bewijst.