LL Cool J

LL Cool J. Mr. Smith (Def Jam 529 724)

Zelfs de stoere rapper LL Cool J is getemd. Ooit was hij een mannetjesputter dieluidruchtig de eigen kwaliteiten bezong (al verraste hij vriend en vijand door de eerste rap-ballad te schrijven, I Need Love). Maar de uit New York afkomstige LL Cool J, oftewel 'Ladies Love Cool James', werd eind jaren tachtig in populairiteit voorbijgestreefd door de gangsta-rappers van de West Coast. Hij maakte nog een paar uitstekende platen, maar kreeg weinig aandacht en verdween zo langzamerhand uit beeld.

Vergeleken met 14 Shots From The Dome (1993) is LL Cool J op de nieuwe cd, Mr. Smith, bedaarder. De schreeuwerige toon van weleer is verdwenen, bijna alles klinkt zacht en afgerond. De begeleiding is niet meer chaotisch of desoriënterend, maar klinkt braaf door de ingehouden hiphopritmes en de accenten van een electrische piano. De veelal langzame nummers neigen eerder naar de swingbeat van bijvoorbeeld R. Kelly, dan naar de agressieve rap.

Maar zijn stem is nog altijd de fluwelen sensatie die hij eerder ook was. LL Cool J blijft een van de beste rappers. Zoals de zwarte panters waar hij zich graagmee laat fotograferen, sluipt LL Cool J van woord naar woord; vloeiend en bijna ongemerkt. En het venijn zit in de staart: de tweede helft van Mr. Smith is aanmerkelijker heftiger dan het eerste deel.

    • Hester Carvalho