Hollands Dagboek

W.J. van Kooten (1941) is mede-oprichter van het Sportkanaal dat deze week de rechten verwierf op het Nederlandse voetbal. Willem van Kooten verwierf bekendheid als disc-jockey en is nu zakenman. Van Kooten is getrouwd met Mieke Lavoo. Hij heeft vier zonen: Jeroen (29), Eelko (25), Julio (22) en Branko (18).

Woensdag 14 februari

Al vroeg Lunshof gelezen in de Telegraaf. Eindelijk iemand die nagedacht heeft over het Sportkanaal. De eerste was overigens columnist Rob Hoogland in dezelfde krant, en daarna, gisteren de NRC in het Commentaar, onder het hoofd 'de bal is rond'. Gisteravond tussen 7 en 8 uur op weg naar huis hoorde ik op radio 1 (altijd via 747) de GPV-politicus Van Middelkoop collega-politici hekelen 'die in het gevlei proberen te komen bij het publiek middels voetbal, terwijl het gaat over zaken waar ze zich niet mee behoren te bemoeien', of zoiets. Ik citeer uit het hoofd.

Dat is andere koek dan het geraaskal dat zaterdagmiddag vanaf een uur of twee losbarstte, te beginnen met radio 1, die bovendien geruime tijd de plank volledig missloeg. Daarna het Journaal en Nova met allemaal diep gekwetste en verontruste heren die het deden voorkomen alsof de natie in groot gevaar was. Dat ging op zondag gewoon door, op maandag gevolgd door de gedrukte pers en de regering die 's middags in spoedberaad bijeenkwam. Geen middel werd geschuwd om de KNVB en het Sportkanaal zwart te maken. Wederhoor was er niet of nauwelijks bij. Voer te over voor afstudeerscripties in de Pers- en Communicatiewetenschappen; 'Hoe misbruik ik de publieke omroep ten eigen bate'.

Nu, op woensdagmorgen, voel ik dat het tij aan het keren is, al weet ik nog niet precies hoe en waarom. Later op de dag vertelt Ruud Hendriks me dat hij hetzelfde gevoel heeft. Dat zijn er dus al twee.

Henk van Dorp belt met de vraag of ik donderdagavond in Barend & Van Dorp 'live' wil verschijnen. Ik besluit ja te zeggen omdat de heren hun vak verstaan, ondanks het feit dat ze hun gasten in de reden plegen te vallen.

Tegen Ivo Niehe heb ik dinsdag al ja gezegd. Diens programma wordt vrijdag uitgezonden, maar vanavond al opgenomen.

Tegen alle andere tv-programma's zeg ik nee. Deze twee programma's moeten voldoende zijn om duidelijk te maken hoe het in elkaar zit met het Sportkanaal.

Vriend en Commissaris mr. Herbert Verhagen belt. Hij denkt dat het de goede kant opgaat in de media. Het gesprek komt op Fabius Cunctator (de Talmer), de Romeinse consul die de slag (tegen Hannibal) meed en de voorkeur gaf aan een uitputtingstactiek en uiteindelijk toch won. Ongeveer dus zoals mijn 3 T's: talent, toewijding en tijgeren. Of eigenlijk 4 T's: talent, toewijding, tijgeren en toeslaan.

Jos Staatsen gebeld en hem moed ingesproken. 'Nimmer eerder in de geschiedenis van de Lage Landen werd zoveel vuil zo ten onrechte over het hoofd van een landgenoot uitgestort.' Ongeveer zoals Philips Bloemendal het eertijds gezegd zou hebben in het Polygoon-journaal.

Pal daarna belt de Telegraaf met de vraag wat ik van de heer Staatsen vind. In de krant van zaterdag zal een pagina aan hem gewijd worden. “Staatsen verdient een standbeeld, meneer”, zeg ik.

Aan twee kabelexperts de vraag voorgelegd waarom niet heel Nederland bekabeld is na al die jaren, doch slechts 93 procent van het land. Dit naar aanleiding van een reportage in Nova maandagavond, met geweeklaag van de inwoners van Lieren, een vlek onder Apeldoorn, die zo zielig zijn omdat ze bij gebrek aan kabelaansluiting vanaf augustus niet meer hun geliefde voetbal zullen kunnen zien.

Tot die maandagavond had ik gedacht dat anno 1996 iedereen in Nederland die een kabelaansluiting wilde, daarvan ook was voorzien. Dat blijkt dus niet het geval: 93 procent slechts geniet dat voorrecht en 87 procent maakt daarvan gebruik. Waarom is dit zo, vraag ik de kabelexperts. Omdat het hier gaat om de afgelegen en dus duur aan te leggen plaatsen, is het antwoord. De kabelnetten c.q. gemeenten omzeilen hun plicht door de lastige plekken weg te laten uit de aanvraag voor een machtiging bij Verkeer en Waterstaat, die altijd prompt wordt verleend.

Zo gaat dat dus in dit land. De PTT heeft de plicht om overal voor 80 cent een brief te bezorgen. Dat geldt ook voor de telefoon- en kabelaansluiting. Ik besluit Lieren te helpen en bel met 'hun' kabelnet, dat Telekabel-Nuon blijkt te zijn. Binnen een uur krijg ik de verzekering dat de 200 gezinnen in Lieren voor 1 augustus op de kabel aangesloten zullen zijn.

Misschien wil de overheid wel niet dat Nederland voor 100 procent onder de kabel zit, bedenk ik boosaardig onderweg in de auto naar Ivo Niehe. Het 'voorkeursrecht publieke omroep' in de mediawet zou z'n zin verliezen en komen te vervallen als iedereen in Nederland kabel heeft.

Donderdag

Eerst tandarts om 7.30 uur en daarna om 8.30 uur ontbijt in Jan Tabak met Mike en Ana-Maria, multimediaspecialisten uit L.A. die na de mediabeurs MILIA in Cannes op de terugweg 2 dagen in Holland zijn.

Op kantoor een telefoongesprek met oudste zoon Jeroen, manager van onze studio's, over een remix van Edsel Juliet, de koning van de merengue en met de administrateur Frank Geerdes over lopende zaken.

Afscheid van Mieke, die om 16.40 uur al naar de Algarve vliegt met de TAP, over Porto en Lissabon. Ik vlieg pas morgenvroeg om 8 uur non-stop. Thuis gegeten met Julio en Branko op onze eigen wijze en derhalve tot volle tevredenheid. Julio gaat vroeg naar bed, want hij moet vroeg weer op. Branko gaat mee naar Barend & Van Dorp. Vind Rene Eykelkamp een openbaring. Hij stelt voor om club-seizoenkaarten te verkopen, inclusief het recht om de uitwedstrijden van je eigen club thuis - live - te kunnen zien. De stadions vol (voller in elk geval dan nu) en geen vechtpartijen meer tussen supporters. Te mooi om waar te zijn, maar het overwegen waard. Leve het Sportkanaal! Dat heb ik nog niemand horen zeggen, en dus doe ik het zelf maar. Ik meen het. Dit kanaal opent onvermoede perspectieven voor de sport in de breedte, zoals de tijd zal leren.

Thuis wakker gebleven tot het telefoontje van Mieke, met de boodschap dat ze goed is aangekomen. Dat was ruim na middernacht. Vertraging. Dat heb je ervan met al die tussenstops.

Vrijdag

Om 5.30 uur belt Mieke me wakker. Ik ben altijd bang dat ik de wekker niet hoor, zeker als ik moet vliegen. Om 6.30 uur vertrekken we alledrie: Julio naar z'n werk en Branko en ik naar Schiphol. Branko kan me wegbrengen en toch op tijd op school in Utrecht zijn, hebben we uitgerekend.

Op Schiphol nog steeds geen Monte Christo 1 of 3 in de taxfree shop. Dat is nu al maanden zo. Ik koop 'Ondernemers zijn ezels' van Paul Fentener van Vlissingen, vierde druk. Ik ben dus lang niet de eerste ezel.

Mieke haalt me af in Faro. Daarna direct door met zwager Dick Lavoo, projectmanager van ons golfproject in Castro Marim, aan de Spaanse grens. Ik ben sinds eind november niet meer in de Algarve geweest en verbaas me over de overvolle meren in ons project. In november nog leeg en nu boordevol.

Weer in Vale do Lobo kijken we naar de video van Barend & Van Dorp. De omstanders zijn niet ontevreden. Ik dus ook niet, al ben ik er nooit aan gewend geraakt om naar mezelf te kijken of te luisteren.

Zaterdag

Uitslapen. Geen telefoon, geen kranten, strakke blauwe hemel en weinig wind. Ideaal golfweer dus.

Ik lees de pagina uit de Volkskrant die zoon Eelko faxt met de prijzen die de verschillende kabelnetten hun klanten berekenen. Gouda blijkt het goedkoopst (ƒ 10,65 per maand) en Ede het duurst (ƒ 26,75 per maand) voor ongeveer hetzelfde. Allemaal naar Gouda verhuizen dus. Hoe is het mogelijk dat dit zo uiteenloopt? Dat stelt de opwinding van de overheid over de ƒ 2,- per maand die wij vragen in een heel ander daglicht.

De portefeuille van Willem van Kooten - ook op de Volkskrant-pagina - klopt niet helemaal. Ik ben natuurlijk geen gokker. Ik stap alleen maar in een fonds als ik voel dat het binnenkort aan de beurt is. Meestal krijg ik wel gelijk, na een paar weken. Veel lezen helpt. 'Uiteindelijk overwinnen zij die het best geïnformeerd zijn'. Was het niet Disraeli die dit zei? Inderdaad droom ik van een groene Sahara - en de rest van Afrika waar nodig. M'n Leaky Pipe of Iceland in combinatie met pompen die werken op zonne-energie, moet de mensen bij huis het water verschaffen dat ze nodig hebben om een fatsoenlijk leven te kunnen leiden en kleinschalige land- en tuinbouw te kunnen beoefenen. Dat is het enige soort ontwikkelingshulp waarin ik geloof. Zelfwerkzaamheid creëren.

Helaas ben ik de enige, geloof ik, want tot nu toe heeft de heer Pronk zich nog niet bij me gemeld. Wel de oude heer Van Eelen uit Bergen NH (71 jaar, maar dynamisch) die ongeveer dezelfde droom blijkt te hebben en vorig jaar de Stichting H2O heeft opgericht met het doel waterzakken van 5 liter te distribueren in die landen. Zijn en mijn plannen lijken prachtig te combineren en dus zit ik sinds vorig week in het Stichtingsbestuur. Van Eelen was al met de Postcodeloterij en Van den Ende Produkties bezig met een actie 'Water voor Water' voor het najaar of begin volgend jaar. De oorlogen in de volgende eeuw zullen gevoerd gaan worden om water, is mijn overtuiging. Laten we er nu iets aan doen om dat te voorkomen, nu dat nog kan.

We ontbijten op de golfclub en slaan af, niemand is in vorm door gebrek aan oefening. Ik val niet op, in ongunstige zin, dat wil zeggen niet erger dan anders. Gegeten in de Hermitage, dat zojuist een ster gekregen heeft.

Zondag

Uitgeslapen tot 10 uur. Zwager Dick, altijd vroeg op, heeft de Telegraaf en het Algemeen Dagblad al voor de deur gelegd. Die van gisteren dus. De kranten zijn hier altijd een dag later. De Volkskrant is hier alleen 's zomers te krijgen en Trouw, Parool en NRC nooit. Engelse en Duitse kranten altijd volop. Kom, heren krantenuitgevers, daar moet wat aan te doen zijn. U bent nu met z'n vijven bij PCM. Samen sterk? Over monopolies gesproken: die overname had nooit mogen gebeuren. Waarom hoorde en hoor ik daar niemand over?

Mijn moeder gebeld in Zeist. Ik zag er netjes uit bij Ivo, zegt ze. Waarom zien we Harmen Siezen zo weinig op het Journaal, vraagt ze me. Ze vindt Harmen de beste. Mijn tante Truda in Werkendam gebeld. Vorige maand op 7 januari, mijn verjaardag, overleed haar man, mijn oom Ees, emeritus predikant. Gisteren zou het zijn 80ste verjaardag geweest zijn. Fijn dat je belt, zegt tante.

Ik heb de beste herinneringen aan Oom en Tante, bij wie ik vanaf mijn prilste jeugd logeerde in Goënga (bij Sneek), zijn eerste gemeente, en daarna in Stadskanaal. In die jaren kon ik Jesaja 53 en Lucas 2 uit mijn hoofd declameren, wat ik dan ook regelmatig gedaan heb, op diverse jaarvergaderingen van vrouwen- en andere verenigingen.

Maandag

Het sneeuwt in Holland, hoor ik. En hoe. Hier is het weer prachtig weer. Voorjaar, amandelbloesem, en het is overal groener dan ooit, dankzij de overvloedige regenval van de laatste tijd. Drie bomen in de tuin zijn door de stormen ontworteld en moeten verwijderd worden, een ligt er tegen het dak van de keuken!

Golfen, nu het nog kan. Om 5 uur terug en inpakken.

Prima thuisvlucht. Gelukkig nagenoeg niets over het Sportkanaal in de kranten die aan boord zijn. Zouden Hilversum, Den Haag en de pers weer normaal geworden zijn? Haast niet te geloven.

Een in memoriam gewijd aan Jules de Corte. Ik ben altijd een fan van Jules geweest vanwege zijn liedjes en z'n aparte pianospel. Daarom maakte ik 3 jaar geleden de CD 'Ingelijst' met hem, toen niemand anders dat wilde, hetwelk ik een schande vond.

Jongste zoon Branko haalt ons op, ondanks de sneeuw. Het valt mee. Op het laatste stukje stuifsneeuw, 'driftsneeuw' hoor ik een weerjuffrouw zeggen op de radio. Mooi woord. Dat wordt sneeuw scheppen, morgenochtend.

Dinsdag 20 februari

Vroeg op en sneeuw schuiven, anders kunnen we er niet uit. Dat heb ik sinds 1979 niet meer hoeven doen.

Vroeg op kantoor derhalve en met Ruud Hendriks de stand van zaken doorgenomen. KPN wil nu inderdaad aandeelhouder worden, na aanvankelijke aarzeling. Goed teken, want de overheid is nog steeds de grootste aandeelhouder. Omen accipio. Bij de post veel reacties, via de Tros tot ons gekomen, van mensen die kabelaansluiting willen. Ik zal m'n best doen.

Thuisgekomen ga ik over de besneeuwde plassen zitten kijken. Prachtig. Het Nova-Zemblagevoel. Ik val prompt in slaap, na nog net even bedacht te hebben dat er een grote behoefte is in dit land aan mensen met rechte ruggen.

    • Willem van Kooten