Woedend paard

Ted Hughes: Difficulties of a Bridegroom. Collected short stories. Uitg. Faber, 159 blz. ƒ 40,90.

Ted Hughes, sinds twaalf jaar Engels eredichter (poet laureate), heeft enkele malen iets passends geschreven voor herdenkingen, maar zijn ware poëzie roept voornamelijk beelden op in zwart en grijs met bloedvlekken hier en daar, en zijn korte verhalen zijn ook zo.

Hughes geniet daarnaast een reputatie als schrijver van kinderverhalen; dat is een onderwerp apart. Zijn verhalen voor volwassenen zijn minder bijzonder. Het zijn er maar negen, uit veertig jaar, en zij zijn meer wetenswaardig dan lezenswaardig, als werk van zo'n eigenmachtige dichter.

Als weergave van wat verzonnen figuren beleven en ook lezers zou kunnen gebeuren tellen zij niet mee. Het zijn fantastische vertellingen, regelrecht uit de dichterlijke verbeelding afkomstig. Hoeveel wonderlijks en gruwelijks er ook in voorvalt, zij ontlenen hun waarde aan de woordbeheersing en de beeldvorming, zelden aan wat de mensen overkomt. Er treden iedere keer summier aangeduide mannelijke hoofdpersonen op; die hebben niet meer te betekenen dan stemmen door een luidspreker.

Sommige van Hughes' motieven zullen gevoelige lezers bijblijven. De verteller in 'The Rain Horse' wordt in zware regen op een weiland ver buiten de bebouwde kom bedreigd door een agressief paard. De verteller in 'Snow' is uit een verongelukt vliegtuig beland in een onafzienbaar sneeuwlandschap waarin hij geen richting kan bepalen. De jongen in 'Sunday' wordt meegenomen naar een optreden in een kroeg van een man die ratten tussen zijn tanden klemt en dood bijt.

Aan een vluchtige huivering zal niemand die deze avonturen leest ontkomen. Visueel aangelegde naturen zullen zij heftiger aanpakken. Ik kan mij ook voorstellen dat een tekenaar ze gaat illustreren en dat ze dan aan kracht winnen. Het gillende hoofd meegedragen door het bos - het woedende paard met wapperende manen op de verteller af - niet te vergeten de man in 'The Suitor' die een meisje in het donker wil opwachten bij haar huis en een andere man gewaar wordt in de schaduw van een buurhuis: zulke scènes worden in de herinnering vanzelf getransformeerd tot tekeningen.