Willow Creek tracht 'verloren mensen' aan zich te binden

UTRECHT, 22 FEBR. Van dat Amerikaanse gedoe moest hij werkelijk niets hebben. Maar sinds dominee C. van Andel, predikant van de hervormde Jeruzalem-kerk in Amsterdam-West, anderhalf jaar geleden naar Chicago is geweest, is hij naar zijn zeggen van zijn anti-Amerikaanse gevoelens genezen. Dat kwam door zijn kennismaking met de Willow Creek Community Church in South-Barrington (Illinois), dichtbij Chicago.

De in 1975 opgerichte kerkgemeenschap hield gisteren een drukbezochte religieuze studiedag in Utrecht. Willow Creek is een kerk voor onkerkelijke mensen, een “kerk zonder drempel”. Er worden heel onorthodoxe manieren en methodes gebruikt om ongelovige mensen voor het christendom te winnen. “Ons doel is atheïsten tot trouwe volgelingen van Jezus te maken”, zei de hoofdpredikant Bill Hybels gisteren.

Omdat het in veel kerken in Nederland een dooie boel dreigt te worden, willen nogal wat mensen die Hybels' aanpak hebben meegemaakt, daarvan iets in hun eigen kerkelijke gemeente toepassen. Willow Creek is niet te vergelijken met een gewone, hervormde gemeente in Nederland, zegt dominee Van Andel. “Neem mijn eigen gemeente. Tot voor kort hadden we geen boodschap voor de wereld meer omdat we helemaal in onze schulp waren gekropen. Van de 27.000 kerkleden die we in onze wijk in Amsterdam-West hadden, zijn er nog maar 2.700 over. Die mensen zijn huiverig geworden voor iedere verandering. Het enige waar ze vaak nog aan dachten was hoe de kerk weer terug zou kunnen krijgen wat ze is kwijt geraakt. Toen kwam ik dominee Hybels op het spoor en werd me duidelijk dat de kerk de enige gemeenschap in de wereld is die voor niet-leden bestaat. We willen kerkzijn voor mensen die wij 'verloren mensen' noemen. Aan hen willen we onze onvoorwaardelijke vriendschap geven.”

Het kerkelijke leven, zowel in de Verenigde Staten als ook in Nederland, is vrijwel uitsluitend op de eigen gelovigen gericht, betoogde de Amerikaanse prediker Bill Hybels gisteren op de massale studiedag in Utrecht. Met de bloknoot op de knieën werd zeer aandachtig naar zijn woorden geluisterd. Velen waren er tuk op niets van zijn suggesties en ideeën voor vernieuwing van het kerkelijke leven te missen.

Hybels hield zijn Nederlandse gehoor voor wat een feest het wordt als christenen weer contact zouden gaan zoeken met ongelovigen. Over iedere 'verlorene' die daardoor gered wordt en zich bekeert, zal er groot feest in de hemel zijn, aldus dominee Hybels. “Toen God ons in oktober 1975 op het hart drukte met deze kerk te beginnen, hadden we alleen maar een bioscoopzaaltje, een paar vrijwilligers en wat geleende apparatuur. Maar we hadden ook een intens verlangen om buitenkerkelijken in de omgeving van Chicago met het evangelie van Jezus Christus te bereiken. Willow Creek ging na een buurtonderzoek van start met kerkdiensten-nieuwe-stijl met drama, eigentijdse muziek en relevante preken. In plaats van traditionele zondagse diensten, houden we weekenddiensten voor buitenkerkelijken. We doen dat door onze gemeenteleden te vragen om buitenkerkelijke vrienden mee naar de kerk te brengen.”

Op deze manier groeide de kerk in twintig jaar uit van een kleine jongerengroep tot een gemeente van 2.500 leden. Wekelijks komen er meer dan 20.000 vaak buitenkerkelijke bezoekers. Ook zijn er, aldus dominee Hybels, in de afgelopen tien jaar al meer dan 40.000 kerkelijke leiders van overal uit de wereld bij de Willow Creek kerk in de leer geweest voor trainingen. Volgens Hybels, die inmiddels al vele buitenlandse dienstreizen heeft gemaakt, blijkt zijn visie ook in landen buiten de Verenigde Staten met veel zegen toegepast te kunnen worden.

De Stichting Willow Creek Nederland in Haamstede deelt deze opvatting, ook al wordt de 'vertaalslag' van Amerika naar Nederland nog moeilijk genoemd. Aan Nederlandse navolgers van het Willow Creek-voorbeeld wordt vooral aangeraden om uit kerkdiensten die elementen te verwijderen waaraan de buitenkerkelijke zich ergert en om in preken rekening te houden met de taal en cultuur van deze tijd. Verder zou vooral de indruk moeten worden vermeden dat “de kerk uit is op de inhoud van de portemonnee van de buitenkerkelijken”.

Met dominee Van Andel toonde ook diens gereformeerde collega P.J. Bakker uit Driebergen zich gisteren heel enthousiast over de grote belangstelling in Utrecht voor de boodschap uit Amerika. “Ik ben door Willow Creek veel sterker dan vroeger gaan zien dat de Here God hart heeft voor mensen die Hem (nog) niet kennen”, zegt Bakker. “Dat werkt door in mijn preken en in mijn visie voor de koers van de kerk in de komende jaren. Met de kerkeraad ben ik op zoek naar een antwoord op de vraag hoe we als gemeente meer gericht kunnen zijn op mensen die buitenkerkelijk en ongelovig zijn.”

    • Frits Groeneveld